Roald Dahl zei ooit de volgende magische woorden: "So please, oh please, we beg, we pray, go throw your TV set away, and in its place you can install a lovely bookshelf on the wall." Laten we zijn raad eens wat meer toepassen in de zomer.
Op 10 september werd Charlie Kirk neergeschoten. Na de vijf seconden schok barstte er online pittige discussies los over de ‘viering’ van zijn dood. Moeten we de moord van een man die haat predikeert vieren?
De beroepsorganisatie van de Belgische antisemieten vzw vraagt een titelbescherming aan. "Tegenwoordig word iedereen antisemiet genoemdt" volgens de voorzitter.
Met lange botten kwam ze het podium op. Met een vlag met een watermeloen verdween ze weer. Anne-Laure Vandeputte stelde niet teleur: een avond vol absurditeit, kracht en onverwachte schoonheid.
Yoghurt. Met witte klonters yoghurt natuur in haar valse baard vertolkt actrice Manuela Azevedo de schim van Rogério Rodrigues, journalist en vader van de regisseur Tiago Rodrigues.
Althans, toch niet als je de reglementen van de UGent erop naleest. Daar ben ik vorige blok achter gekomen.
Opschudding op campus Coupure nadat studenten begonnen flauw te vallen tijdens verschillende herexamens.
Ooit was de studentenpopulatie van de RUG omhuld door een sluier van onwetendheid. Iets meer dan vijftig jaar geleden zorgden de uitwassen van '68 voor de verlichting: de Gentse studentenjournalistiek. Over de voorgangers, het ontstaan en de werking van Schamper.
Fatal error: Allowed memory size of 134217728 bytes exhausted (tried to allocate 51624031 bytes) in /var/www/html/v2/public/sites/all/modules/browscap/import.inc on line 115
Door de jaren heen is Schamper ook op logistiek vlak veel veranderd. Van nieuwe voordeuren tot de digitaliseringsgolf achterna hollen: ook een studentenblad van een halve eeuw oud moet mee kunnen met z'n tijd.
Van illegale informatie tot karikaturale karaktermoord. Het blad van papier wist zowel tenen als mondhoeken te doen krullen. Dit zijn de meest beruchte edities.
Dag, lezers van Schamper
Wie ooit voor Schamper schreef, kan zelfs op late leeftijd nog de sappige anekdotes en roddels uit zijn of haar 'Schampertijd' navertellen. Wij doken in het collectieve geheugen en verzamelden de meest memorabele en spicy momenten.
"Een nieuw tijdschrift stelt zich voor aan zijn lezerspubliek." Met die openingszin schonk Koen Raes Schamper het leven. Wat toen begon als een kersvers studentenblad, groeide in een halve eeuw uit tot een broeinest aan ‘Schamperiaanse’ fratsen.
Wanneer we Rik Van Nuffel, hoofdredacteur van 1977 tot 1980, ontvangen op de redactie, wijst hij naar de covers van Schampers die hij heeft helpen maken. Als jonkies waren we dan ook benieuwd naar zijn verhalen uit de oude doos.
De voorbije vijftig jaar beleefden we bij Schamper heel wat straffe momenten, beroerden we de gemoederen, wonnen we een aantal awards en maakten we herinneringen voor het leven. Test je kennis over onze historiek in deze quiz!
Voor de huidige generatie 'Schamperaars' is Koen Raes, stichter en eerste hoofdredacteur van Schamper, een haast mythische figuur geworden. Veertien jaar na zijn overlijden en vijftig jaar nadat hij Schamper oprichtte, blikken we terug op zijn indrukwekkende leven.
Een beeld krijgen van 50 jaar geschiedenis is niet eenvoudig. Gelukkig zijn wij als studenten goed geschoold in statistiek, waardoor we die lange geschiedenis behapbaar kunnen maken met objectief cijfermateriaal.
Heeft Schamper eigenlijk nog het recht om zich het 'onafhankelijk' studentenblad van de UGent te noemen?
Sociale media hebben vandaag de dag een enorme grip op onze levens. Ze hebben ook de journalistieke wereld volledig op zijn kop gezet. Hoe zit dat bij Schamper?
In de loop van zijn geschiedenis, zijn er regelmatig redacteurs overgestapt naar de 'echte' journalistieke wereld. Hoe staan zij tegenover hun tijd in Schamper? We vroegen het aan enkele 'Schamperjournalisten'.
In een recente verklaring pleitten de rectoren van alle Belgische universiteiten voor verdere sancties tegen Israël, verdere humanitaire hulp en een onvoorwaardelijk staakt-het-vuren.
Covid-19, een woord dat zich sinds 2020 in ons collectieve geheugen heeft genesteld. Het zal dan ook niemand verbazen dat de pandemie een grote impact heeft gehad op ons geliefde studentenblad.
Het zou bon ton zijn om op de slotdag van een muziekfestival te opperen dat aan alle mooie liedjes een einde komt, maar de artiesten van de laatste dag Gent Jazz verdienen beter dan zulke voorspelbare dooddoeners.
De startdag van de Gentse Feesten was gepland als rustdag voor het Gent Jazz festival, maar er werd uiteindelijk beslist om het publiek gratis, mits reservatie, binnen te laten en enkele kleinere artiesten op de Garden Stage te plaatsen.
Gent Jazz ruilde vandaag de overweldigende drums, vette gitaarsounds en punkmentaliteit van de voorgaande dag in voor soul, samba en immaculate vibes.
Hoewel geen enkele artiest van de tiende dag van Gent Jazz gelabeld zou worden als jazzmuzikant, hadden ze allemaal wel een fenomenaal talent gemeen. Dat, en hun uitgesproken bewondering voor de slotact van de avond.
De Music Mania heeft tot mijn grote verbazing een verbodsbord opgehangen voor eigenwijze persleden van Schamper en het ontgaat mij nu eens volledig waarom. Gelukkig weerhield deze absurde discriminatie me niet van een laatste schoonheid van een plaat van Chet Baker mee te nemen. Soms komt wat burgerlijke ongehoorzaamheid goed van pas.
De negende dag van Gent Jazz was een gemengde dag, met zowel muzikale hoogtepunten als soms wat teleurstelling. Norah Jones was de hoofdact van de avond, maar hoe ging het bij de andere optredens?
