Moeten we de moord op Charlie Kirk vieren?

Ik schreef dit artikel op donderdagvoormiddag 11 september 2025; op dit moment was er nog geen duidelijkheid over wie de moordenaar van Charlie Kirk is of wat zijn beweegredenen zijn. Ik weet dus ook nog niet zeker dat het hier gaat om een politieke moord. Ik zal daarom daar ook niet te veel verder op ingaan. Waar ik wel verder op zal ingaan is de discussie rond het al dan niet 'vieren' van zijn dood die kort daarna losbarstte op het internet. 

Ik ben absoluut geen fan van Charlie Kirk; ik vond zijn meningen gevaarlijk, verwerpelijk en inhoudelijk niet erg sterk. Toch was ik niet bepaald direct heel blij toen ik hoorde dat hij neergeschoten was. Los van de politiek-strategische redenen zal hij ongetwijfeld bijna heilig verklaard worden door Trump en zijn aanhang, dat vind ik moreel zeer verwerpelijk. 

Het 'goed gevoel' dat Charlie Kirk er niet meer zal zijn om zijn haat te verspreiden, zal slechts één dag duren

Ja, hij verdedigde actief wapengebruik in de VS. Ja, zijn extreemrechtse retoriek droeg bij aan het aanwakkeren van (politiek) geweld tegen onschuldige mensen in de VS en daarbuiten. Hij is in die zin ergens zelf slachtoffer van waar hij voor stond. Dat haalt niet weg dat we die zaken én zijn moord nog altijd moeten verwerpen. Dat wapengebruik en het aanwakkeren van geweld nu in het voordeel van links speelt, wil niet zeggen dat we geweld nu wel plots moeten verheerlijken. 

Noem mij een radicaal of verlichte tjeef, maar ik vind moord of extreem geweld nu niet iets dat je zomaar even kan doen. Het is vanuit die overtuiging dat ik tegen de moord van Kirk ben, de genocide van o.a. de Palestijnen en Oeigoeren, de oorlog in Oekraïne en al de andere verschrikkelijke voorbeelden van extreem geweld in de wereld. Ik ben me ervan bewust dat moord en geweld soms legitiem kunnen zijn, bijvoorbeeld in gevallen van zelfverdediging of omdat je wordt onderdrukt door een bepaald regime. Ik kan perfect begrijpen waarom een Palestijn een IDF-soldaat vermoordt die zijn thuisland kapot maakt. Dat wil niet zeggen dat moord iets is om te vieren.

Je moet Kirk niet sympathiek vinden of actief rouwen om zijn dood, maar een fles champagne openen getuigt toch wel van een zekere naïviteit. Ik vraag me ook luidop af wat er überhaupt te vieren valt. Vluchtelingen zullen nog altijd actief vervolgd worden in de VS, de genocide in Gaza gaat gewoon verder en Trump is nog steeds bezig zijn extreemrechts autoritair regime uit te bouwen. Het 'goed gevoel' dat Charlie Kirk er niet meer zal zijn om zijn haat te verspreiden, zal slechts één dag duren voordat we exact weer op dezelfde plek staan als daarvoor.