Van breekbare ballads en een dansende Garden Stage op dag twee tot warme en gezellige folk en rockmuziek op dag drie: een terugblik op de eerste festivaldagen van Gent Jazz.
Dag 2: Marble Sounds, Dressed Like Boys, José González, Angus & Julia Stone, Tiwayo
★★★★☆
Dag twee van Gent Jazz laveerde moeiteloos tussen breekbare momenten en concerten die het publiek in beweging brachten. Marble Sounds mocht de Main Stage openen en deed dat met een set die vanaf de eerste noten wist te raken. De mix van sfeervolle indiepop en post-rock creëerde een intieme atmosfeer die het publiek moeiteloos in haar greep hield.
Met Dressed Like Boys kreeg die ingetogenheid een heel ander gezicht. Deze performance was even oprecht als krachtig: persoonlijke verhalen en een flinke dosis humor gingen hand in hand met nummers die thema's als identiteit en lgbtq+-rechten op een vanzelfsprekende manier bespreekbaar maken. Vooral 'Stonewall riots forever' en 'Pinnacles' laten een beklijvende indruk na.
José González bewees vervolgens dat eenvoud vaak het sterkst spreekt. Met zijn verfijnde gitaarspel en warme stem bracht hij een set die moeiteloos de aandacht vasthield. Dat hij met onder meer 'Tjomme' en 'El Invento' zowel in het Spaans als in het Zweeds zong, vormde een onmiskenbare knipoog naar zijn roots en gaf het optreden een extra persoonlijke dimensie.
Toen de Australische Angus & Julia Stone het hoofdpodium innamen, viel alles op zijn plaats. Hun dromerige samenzang, afgewisseld met een indrukwekkend arsenaal aan instrumenten, zorgde voor een concert dat voortdurend bleef verrassen. Julia haalde tussendoor herinneringen op aan de beginjaren, toen ze nog in krakkemikkige Australische pubs speelden. Het contrast met de uitverkochte festivalweides van vandaag kan nauwelijks groter zijn, al bleef hun optreden opvallend warm en ongedwongen. Het publiek liet zich gewillig onderdompelen in de dromerige wereld die broer en zus samen creëerden.
Afsluiten deed Tiwayo op de Garden Stage, en hoe. De Parijse band bracht een aanstekelijke mix van soul, blues en rock die de laatste restjes energie in het publiek losmaakte. Stilstaan was geen optie: dansend en met een brede glimlach kwam een bijzonder geslaagde tweede festivaldag ten einde.
Dag 3: Luka Bloom, Cheap Cult, Suzanne Vega
★★★ ½ ☆☆
Hoewel de line-up van Gent Jazz dag drie in eerste instantie eentje voor een andere generatie (sorry mama en papa) leek te zijn, bleek het een aangename verrassing vol politieke boodschappen.
Allereerst sprong Luka Bloom in het oog. Deze Ierse singer-songwriter en folkzanger voelde zich als een vis in het water op de planken van de Main Stage. Niet enkel was hij het gewend om in België op te treden - zijn eerste show in België was in Vorst in 1988 - maar hij deelde daarnaast ook zijn liefde voor de Belgische geschiedenis. Zo vertelde hij dat een bezoekje aan de Menenpoort in Ieper hem had geïnspireerd om 'Isabelle' te schrijven, een nummer over een jong meisje dat aan het spelen was in de Vlaamse velden rond het begin van de Eerste Wereldoorlog. Bovendien deed hij nogmaals een oproep voor wereldvrede en bekritiseerde hij fel de erbarmelijke toestand in zowel Oekraïne als in Gaza met zijn nummer 'I Am Not at War with Anyone'.
Vervolgens hield Cheap Cult het enthousiasme hoog op de Garden Stage met veel sfeer en nummers op korte tijd, oftewel, in de woorden van de leadzanger Joos: "We hebben maar een half uur dus ik ga niet te veel babbelen en gewoon spelen". De indierockband slaagde erin de heupen van de festivalgangers in de vroege avond los te schudden. De originele sound van psychedelische rock en de speelse toon van de Gentse band maakte het, samen met de zon die er af en toe doorkwam, een memorabele zaterdagavond.
Tot slot kan je dag drie niet afsluiten zonder te spreken over Suzanne Vega. Deze Amerikaanse rock- en folkzangeres stal iedereens hart met haar akoestische gitaar, haar zinnetjes Nederlands van Duolingo en nostalgische anekdotes over haar eerste zomerliefde en een stiekeme kus met Bob Dylan. Met een stem zacht en zoet als honing kreeg ze het publiek onder de tent van de Main Stage aan het wiegen. Ook zij kreeg een daverend applaus toen ze op de 250ste verjaardag van haar thuisland het belang van vrije meningsuiting benadrukte en de noodzaak om je als artiest over het publieke debat te mogen uitspreken.
Reactie toevoegen