In de loop van zijn geschiedenis, zijn er regelmatig redacteurs overgestapt naar de 'echte' journalistieke wereld. Hoe staan zij tegenover hun tijd in Schamper? We vroegen het aan enkele 'Schamperjournalisten'.
Laura Massa
In 2017 was Laura Massa hoofdredacteur van Schamper, een jaar eerder was ze eindredacteur. Inmiddels werkt ze al zeven jaar bij De Standaard.
Hoe ben je bij Schamper terechtgekomen?
"Heel toevallig: ik had een paar vrienden die me meenamen naar de eerste redactievergadering. Daar heb ik meteen vrienden gemaakt die me de rest van mijn leven zouden bijblijven."
Hoe was de vibe binnen Schamper in 2017?
"Het was voornamelijk een machoclubje, er waren niet veel vrouwen. Wij, Laetitia, Sofie en ik, waren de eersten die daar verandering in probeerden te brengen. Dat heeft op een bepaald moment wel invloed gehad op het aantrekken van andere vrouwen."
Wat heb je allemaal geleerd uit je periode bij Schamper?
"Ik heb geleerd dat je met iedereen moet proberen overeen te komen. Dat lukt natuurlijk niet altijd, maar je moet het wel proberen, zeker met nieuwkomers. Een ander inzicht is dat je altijd meer kunt dan je zelf denkt. Wanneer het allemaal te veel lijkt, is er altijd nog een groep die je erbovenuit trekt. De vriendschappen die ik zo bij Schamper heb gesmeed, zijn echt onvoorwaardelijk."
"We hebben met Schamper actief meegewerkt om het dossier Fernand Vandamme onder de aandacht te brengen" - Rien Emmery
Rien Emmery
Rien Emmery was hoofdredacteur bij Schamper van 2003 tot en met 2005. Hij werkt nu deels als journalist, en dan vooral als factchecker bij Knack en VRT NWS.
Hoe ben je eigenlijk bij Schamper terechtgekomen?
"Ik werk nu deels als journalist en dat was ook mijn bedoeling toen ik ging studeren. Ik kwam in 2001 naar de Universiteit Gent om geschiedenis te studeren, eigenlijk met het doel − of toch één van de beoogde carrièrepaden − om journalistiek te gaan doen."
Hoe was die vibe op de redactie?
"Het was zeker niet serieus. Schamper zat in de kelder van het studentenhuis. Er was heel veel vriendschap, en er waren ook relaties. Dat was de grote Schamperattractie, samen met de grote crunch op donderdagavond, wanneer de nummers naar de drukker moesten. Dan draaide het vaak uit op een 'nachtdoorsteker'."
Wat was een memorabel moment uit die periode voor jou?
De zaak-Fernand Vandamme (professor veroordeeld wegens schriftvervalsing, belangenvermenging en fraude met subsidies, red.). Hij had een soort nepopleiding opgericht met allemaal vreemde studiepunten voor lessen die niet doorgingen en dure cursussen. We hebben met Schamper actief meegewerkt om dat dossier onder de aandacht te brengen.
"De vriendschappen die ik bij Schamper heb gesmeed, zijn echt onvoorwaardelijk" - Laura Massa
Hannes Blockx
Hannes Blockx was chef beeld bij Schamper van 2021 t.e.m. 2022. Hij is sinds 2024 freelance fotograaf bij De Morgen.
Hoe ben jij bij Schamper terechtgekomen?
"Er hingen toen affiches op de campussen en ik was aan het studeren in de Boekentoren. Ik wilde graag meer fotograferen tijdens mijn studies. Ik heb toen een mail gestuurd met mijn cv, wat totaal niet de bedoeling was. Daar wordt nu soms nog mee gelachen."
En hoe was de vibe toen je daar aankwam, op de redactie, voor de eerste keer?
"Ik vond dat alles heel goed werd uitgelegd. Maar mijn eerste vergadering, dat was wel een hele rare. Het ging ongeveer twintig minuten over Ben Crabbé. De vraag was of hij op de cover mocht of niet. Dries, de toenmalige hoofdredacteur, was daar toen een enorme tegenstander van. Dat achtervolgt hem nog steeds. Ik had daar toch mijn bedenkingen bij moeten hebben (lacht)."
Wat heb je geleerd?
"Mijn tijd bij Schamper voelde aan als de babystapjes richting wat ik vandaag doe. Bij Schamper kon ik de eerste keer muziekfotografie doen, en vandaag fotografeer ik grote concerten voor Humo. Ik had dat niet kunnen doen zonder die eerste week Gent Jazz bij Schamper."
"Dat is ook gewoon een hele andere manier van fotograferen, iets waar je normaal niet vaak mee in contact zou komen zonder de hulp van een studentenblad. Ik ben daar heel dankbaar voor, Schamper hielp je om binnen te geraken op plekken, want je hebt zo'n semi-aanvaardbaarheid dat je ergens mag zijn. Dus ja, voor mij was dat ideaal. Schamper was echt een plek waar je kon experimenteren en doen."
Dries Blontrock
Dries Blontrock was hoofdredacteur van Schamper in academiejaar 2021-2022. Daarvoor was hij ook eindredacteur bij Schamper. Hij werkt nu als journalist bij De Standaard.
Hoe ben jij destijds bij Schamper terechtgekomen?
"Mijn vader wilde graag weten of Schamper nog bestond en hoe het er nu uitzag. Dus ik heb het vastgepakt, doorbladerd en vond dat wel leuk. Vervolgens ben ik een keer langsgegaan en altijd blijven plakken."
"Aan Schamper heb je meer dan aan gelijk welke universitaire opleiding" - Dries Blontrock
Wat heb je geleerd bij Schamper?
"Vooral vlot leren schrijven. Dat bleek later enorm nuttig: van nieuwsverhalen en recensies tot interviews en analyses. Bij Schamper doe je gewoon alles, en al doende leer je. Het is voor echt, maar niet voor echt: je mag fouten maken. Dat maakt het volgens mij waardevoller dan om het even welke opleiding."
Mist u zaken die bij Schamper makkelijk konden en nu niet meer?
"Bij Schamper had je wel de totale vrijheid van schrijven. Daarnaast wordt er op de redactie van De Standaard significant minder bier gedronken dan bij Schamper destijds."
Wim Oosterlinck
Wim Oosterlinck was hoofdredacteur bij Schamper van 1994 tot 1996. Voordien was hij eindredacteur. Hij is vooral bekend als radiopresentator en van zijn podcast 'Drie boeken'.
Wat heb je geleerd bij Schamper?
"Bij Schamper leerde je in mijn tijd vooral moeilijke, snedige teksten schrijven met enorm veel bijzinnen. Dat was iets wat je daarna zo snel mogelijk moest afleren. Dat is ook mijn link met radio, teksten leren schrijven voor het publiek. Op de radio moet het publiek meteen mee zijn. Daar leerde ik korte, duidelijke teksten maken."
Heeft Schamper u geholpen in uw verdere loopbaan?
"Ik hou niet van wapens, maar ik ga toch de metafoor gebruiken. Schamper is voor mij een oefenterrein om te schieten. Je leert en mag fouten maken."
"Schamper is voor mij een oefenterrein om te schieten" - Wim Oosterlinck
Wat mis je het meest aan Schamper?
"De totale afwezigheid van verantwoordelijkheid. Alles mocht, niets moest. Natuurlijk waren er altijd een paar figuren waarvan je meteen wist: die gaan het maken. Dat zag je aan de inzet en de tijd die ze erin staken. Anderen haakten na twee vergaderingen al af, maar sommigen zijn effectief in de journalistiek beland."
Wat is je het meest bijgebleven aan Schamper?
"De geur van stoverij (lacht). Ons lokaal lag vlak naast de Brug en vaak kwamen redacteurs daar hun frieten en stoverij opeten. Als de tafels vol lagen, belandden de plateaus gewoon boven op de kast… waar ze soms weken bleven staan. Die geur associeer ik nog altijd met Schamper."
Reactie toevoegen