Een beeld krijgen van 50 jaar geschiedenis is niet eenvoudig. Gelukkig zijn wij als studenten goed geschoold in statistiek, waardoor we die lange geschiedenis behapbaar kunnen maken met objectief cijfermateriaal.
Zo kunnen we u melden dat het mannelijk geslachtsorgaan al 225 keer vernoemd werd in Schamper, maar het vrouwelijke geslachtsorgaan slechts de helft zo vaak. De rest van dit artikel is gevuld met meer zinnige data-analyse.
Tekens per editie
Over de 657 papieren edities van Schamper omvat het totale aantal gedrukte tekens 44 miljoen. Om dat in perspectief te plaatsen: de rooms-katholieke Bijbel telt 3,6 miljoen tekens. In 50 jaar Schamper werden er dus het equivalent van 12 Bijbels aan artikelen gepubliceerd.
Gemiddeld werden er elk jaar ongeveer 885.970 tekens gedrukt. Het academiejaar met het meeste tekens was 2014-15, toen er maar liefst 1,3 miljoen tekens door de persen gingen. Dat is ongeveer zoveel als 'Harry Potter en de Orde van Feniks'. Schamper is hierin geslaagd zonder ook maar één transfobe opmerking te maken, dus als sommige Britse auteurs meekijken: het is mogelijk!
Zoals je kan zien op deze grafiek werd er in 2020 het minste gedrukt. Daar zit Covid natuurlijk voor iets tussen. Toen werden er slechts 3 boekjes op papier gedrukt. Dat wil echter niet zeggen dat de redactie van toen niets publiceerde. Er verschenen namelijk ook acht corona-edities online (die hier niet meegeteld werden). Maar ook na Covid-19 werd er niet meer zoveel gepubliceerd als voordien. Is dat omdat Gen-Z gewoon luier is dan de vorige generatie? Nee, de huidige redactie schrijft nog steeds heel veel, maar veel daarvan wordt nu online gezet wanneer het nog actueel is, in plaats van het enkele weken later op papier uit te geven.
Is Schamper een marxistisch blad?
Schamper is in het verleden wel beschuldigd geweest van marxistische propaganda te zijn. Dat was het misschien inderdaad in de vroege dagen. Koen Raes, de eerste hoofdredacteur, zei ooit: "Dat Schamper in mijn tijd een exponent was van links was toen evident." Statistieken tonen aan dat verwijzingen naar Marx enorm afnemen in de jaren 90, en daarna gemiddeld nog maar 4,4 keer per jaar voorkomen. In 2015 wordt Marx zelfs geen enkele keer vernoemd. Schamper is dus niet langer een socialistisch bolwerk (of het kan het beter verstoppen.)
Lachen met West-Vlamingen
Lachen met West-Vlamingen is een trotse traditie in het Gentse studentenleven. Uit onze data blijkt echter dat dit helemaal niet zo'n oude traditie is. Tijdens de eerste 20 jaar Schamper zijn grappen over West-Vlamingen en hun taaltje amper aanwezig.
Fucks given
Schamper neemt geen blad voor de mond. Al vanaf de vroege dagen was het niet bang om te choqueren. Zo zien we dat de eerste 'F-bom' al direct in 1977 gedropt wordt in ons blad. Heel populair was het woord echter niet in die tijd. Vooral in de 21e eeuw begon de redactie pas echt vaak 'fuck' te gebruiken. In totaal werd het woord 434 keer gebruikt. In de laatste jaren neemt het echter terug af. Zijn we preutser aan het worden? Dekt fuck niet meer dezelfde lading die het ooit deed? Of zijn we gewoon voorbij de edgelord era?
Papierverspilling
Als je één enkele kopie zou nemen van elke Schamper die er ooit geweest is en alles op elkaar legt, dan zou je een stapel van 6221 vellen papier hebben die aan weerszijden bedrukt zijn. Deze stapel zou slechts 60 centimeter hoog zijn, maar wel 250 kilo wegen. Nu, dat is het geval wanneer je slechts één kopie van elke editie pakt. Maar wat met alle kopieën die ooit gedrukt zijn? Dan zou die stapel ongeveer 750 meter hoog reiken, en daarmee de tweede hoogste toren ter wereld zijn.
Wat is de ecologische impact van al dat papier? Dat is moeilijk te zeggen. Maar we kunnen schatten dat er in die 50 jaar toch tussen de 1200 en 2400 bomen gesneuveld zijn voor ons geliefde tijdschrift.
Reactie toevoegen