Recensie: Magritte Museum

Brussel zit boordevol kunst en cultuur, en daar maakt het Magritte Museum – een collectie van de Koninklijke Musea der Schone Kunsten – natuurlijk deel van uit. De verzameling telt meer dan tweehonderd stukken en is daarmee de grootste ter wereld.

Wie houdt van surrealisme, het vrouwelijk lichaam of een hint van communisme, zal zich direct thuis voelen tussen de werken van de Brusselaar René Magritte (1898 - 1967). Het museum stelt een uitzonderlijk ensemble van werken tentoon, gaande van kladtekeningen en oude videofragmenten tot artikels in surrealistische pamfletten en enkele van zijn bekendste meesterwerken. De tentoonstelling spreidt zich over vier verdiepingen en volgt de levensloop van de schilder. We volgen Magritte van de dood van zijn moeder en het begin van zijn carrière, tot zijn latere iconische werken en zijn eigen dood.

Wie echter op zoek is naar Magrittes bekendste werken, zoals 'La trahison des images', 'Les amants', of 'Golconde' − zal deze niet in Brussel vinden. Daar Magritte een wereldberoemde kunstschilder is en veel belangstelling heeft weten op te wekken, zijn veel van zijn meesterwerken naar het buitenland verkast. Buiten talloze privécollecties, zijn een aantal van zijn bekendste werken te bezichtigen in Londen, Parijs en verschillende Amerikaanse steden, waaronder New York.

Het Magritte Museum ligt in hartje Brussel, vlakbij het Koninklijk Paleis en het Muziekinstrumentenmuseum, en is het gemakkelijkst te bereiken vanuit het station Brussel-Centraal. De toegang voor studenten kost slechts drie euro, wat het museum tot een mooi alternatief maakt voor die eindeloze wandeldates of Netflixmarathons. Daarnaast is het er nooit echt te druk en om de twintig meter vind je wel ergens een staander met alcoholgel.

Al bij al is het Magritte Museum het zeker waard om eens een namiddag naar Brussel af te zakken. Koppel er een stadswandeling en verse koffie aan vast, en je dag vol cultuur kan niet meer stuk.

Nog geen stemmen
cover: 

Reactie toevoegen