Recensie: Het achterhuis

"Eens zullen wij toch weer mensen en niet alleen joden zijn."

Anne Frank was amper dertien jaar toen ze haar − achteraf wereldberoemde − dagboek begon te schrijven. Het boek puilt uit van prachtige citaten en levenswijsheden, en blijft nog steeds relevant.

'Het Achterhuis' vertelt het verhaal van Anne Frank, een joods meisje dat tijdens de Tweede Wereldoorlog moet onderduiken. In het dagboek dat ze bijhield tussen juni 1942 en augustus 1945 schetst Anne een razend realistisch beeld van hoe het er aan toe gaat in Prinsengracht 263 in Amsterdam. Vlijmscherp beschrijft Anne observaties van haar huisgenoten en ruzies met haar gezinsleden, afgewisseld met haar puberale verliefdheden en simpele omschrijvingen van dagdagelijkse bezigheden.

Wie een verhaal verwacht à la 'Band of brothers' of 'Dunkirk' is eraan voor de moeite. 'Het achterhuis' focust niet zozeer op het oorlogsgebeuren en de jodenvervolging, maar zoomt eerder in op het dagdagelijkse leven en Anne's puberen met de Tweede Wereldoorlog op de achtergrond. Anne haalt thema's zoals vriendschap, seksualiteit, en − soms pijnlijke − familierelaties aan, net als alledaagse onderwerpen die op hun beurt hoe dan ook door de oorlog beïnvloed zijn.

Het Achterhuis is simpel geschreven − daar Anne slechts dertien jaar oud was toen ze begon te schrijven − maar bevat toch levenswijsheden waar we vandaag nog steeds van kunnen leren. Dit maakt dat het boek zeer toegankelijk is voor zowel jong als oud, dat het wereldwijd één van de meestgelezen boeken is, en dat het in een periode van zeventig jaar steeds relevant is gebleven.

Het Achterhuis is het meer dan waardig een klassieker genoemd te worden. Het boek geeft een unieke inkijk in het gewone leven tijdens oorlog, vervolging en armoede.

0
Gemiddeld: 5 (1 stem)

Reactie toevoegen