Een heleboel Schamperbestuursleden verlaten binnenkort onze vertrouwde redactie. Enkele hadden nog een korte boodschap voor onze lezers en het nieuwe bestuur.
Joppe Frans: Hoofdredacteur AJ 25-26, Chef Onderwijs AJ 24-25
Dit studentenblad was mijn ontbijt, middagmaal en avondeten voor 2,5 jaar, en laten we het maar ophouden dat ik mijn bordje flink en graag opat ondanks alle groentjes. Schamper is de creatie van een groep geëngageerde studenten die vond dat studenten iets te zeggen hadden. Schamper moet voor mij hét blad blijven voor de geëngageerde student, en voor iedereen die zich verstikt voelt in een wereld die steeds meer neigt naar onderdrukking en oorlog. Schamper heeft geen bergen verplaatst, maar ik ben trots dat Schamper een spreekbuis is gebleven voor de oplossingen en leiders van morgen. Als we als studenten willen gehoord worden, moeten we ons gedacht blijven uitspreken. Het is immers in stilte dat rechtvaardigheid sterft.
Jasper Mouton: Chef Onderwijs AJ 25-26, Chef Maatschappij AJ 24-25
Er lijkt een soort levenscyclus te bestaan voor Schamperredacteurs: verlegen nieuw lid, enthousiaste vaste waarde, verzuurd en verbruikt kernlid, en tot slot een jaarlijkse aanwezige op de schamperquiz. Ondanks de constante archaïsche allusies naar de schamperiaanse 'kritiek met humor' is ook Schamper een veranderend iets. Van een postcovidiaans vriendengroepje naar een geoliede redactie met een gigantische poel getalenteerde schrijvers, en een output om u tegen te zeggen. Zelf ben ik altijd meer voor de kritiek dan de humor geweest, maar als ik iets mee wil geven is het dat die discussie constant gevoerd moet worden, met het idee om telkens weer beter te doen dan jezelf en je voorgangers. Sta dan ook open voor zij die jou zien als hun achterhaalde voorganger.
Lies Pardon: Logistiek Coördinator AJ 25-26
Voor ik op mijn kot ben, moet ik een donkere trappenhal door. Als ik mijn sleutel in het slot draai en de deur open, word ik overladen met licht. Mijn studententijd is zoals die donkere trappenhal. Verdwaald beklim ik de trap en openen er soms deuren die mij hoop en licht geven. Onverwachts was Schamper de sleutel die ik nodig had om in een kamer van licht te komen. Schamper is een plek waar ik kon schrijven, groeien, lezen en veel leren. Eén en een half jaar mocht ik rebels zijn voor Schamper. Ik had de kans om mij te omringen met getalenteerde studenten die een kritische blik hebben en hun stem willen laten horen. Die studenten verdienen een plek om luid en kritisch te zijn. Ik neem de hoop en het licht dat ik kreeg van Schamper mee naar mijn volgende kamer.
Tina Morthier: Chef Sociale Media AJ 25-26, Chef Maatschappij AJ 24-25
Wat te schrijven na drie jaar bij Schamper? Als historica denk ik dan: hoe zullen ze binnen 50 jaar kijken naar deze pagina's? Maar dan berisp ik mezelf met 'Tina, doe toch niet zo egocentrisch!' Het was me een ware eer om me te smijten voor 's lands coolste studentenblad. Mijn hele eerste jaar struikelde ik over mijn woorden, en toch besloot ik twee jaar op rij voor een kernfunctie te gaan. De hoogtepunten zijn te talrijk om op te noemen, maar 50 jaar Schamper mag ik niet vergeten: zowel de feesteditie die ik coördineerde, als de jubileumavond, georganiseerd door Yana Rosé en Zita-Luna De Smaele. Naast de journalistieke vaardigheden die ik er kweekte, zullen alle fantastische mensen me het meest bijblijven. Maar geen zorgen, jullie zijn nog niet van me af …
Joren Stox: Chef Sociale Media AJ 25-26 & AJ 24-25
Mijn schampertraject is vergelijkbaar met een uit de hand gelopen sidequest. Ik zit welgeteld twee jaar in Schamper, en meteen ook twee jaar in de kern. Joppe liet op een dag in de groepschat weten dat Schamper een chef Sociale Media nodig had en sindsdien bleef ik hem belagen om mij eens mee te nemen naar een activiteit. Little did I know dat die eerste activiteit een kernvergadering ging zijn. Na die intense eerste indruk wist ik meteen dat ik mij bij Schamper thuis zou voelen. Na twee jaar meer op de redactie te zijn dan op kot of campus, kan ik zeggen dat ik nooit spijt heb gehad van deze keuze. Ik ben zeer trots dat ik de kern in goede handen kan achterlaten, maar wees gerust. Ik ben mij al aan het bijscholen om de volgende schamperquiz onveilig te maken.
Sophie Marina Dosal Dierssen: Chef Lay-out AJ 25-26
Het lijkt een soort cliché te zijn dat menig student besluit een keertje een klein casual kijkje te komen nemen bij dat ene blad dat ze misschien wel es op de campus hebben zien liggen. Plots staat diezelfde student daar in een artikelverdeling en besluit die halsoverkop dan toch maar een beeld of artikel op te nemen. Twee maand daarna zit je bij de verkiezingen jezelf te bepleiten als toekomstig chef lay-out. Ik weet niet wat er in de brakke prikloze huismerkcola die op de redactie rondslingert zit, maar het lijkt wel alsof er een schamperverslavend virus in zit. Ik kan na anderhalf jaar zeggen dat het maar goed was dat ik besloot om toch een kijkje te komen nemen bij dat gekke blad. En aan de twijfelende lezer: passeer es! Wellicht raak je ook geïnfecteerd door dit virusje.
Emilie de Winne: Chef Cultuur AJ 24-25
Na een uitboljaartje, kom ik als lid dichter bij mijn houdbaarheidsdatum. Eerlijk, ik heb me nog nooit zo'n imposter gevoeld als in Schamper. Zo was ik na een impulsieve beslissing om me kandidaat te stellen, verantwoordelijk voor de inhoud van de sectie cultuur. Iedereen om me heen was zo gepassioneerd en zelfzeker en ik deed ze maar vrolijk na. Fake it till you make it, was de strategie. Want hoe onzeker ik eerst was over verschil dat ik als student kon maken in onzekere tijden, heb ik wel leren geloven in mijn kunnen. Vooral met de steun van gelijkgestemden. Ik realiseer me dat ik het verkeerd bekeek en dat ik inderdaad maar een student ben, maar in plaats van dit als een beperking te zien, heb ik de vrijheid die het mij gaf om uit te proberen leren omarmen.






Reactie toevoegen