We noemen het een genocide

De voorbije twee jaar hebben getoond dat het conflict in Gaza een impact heeft die zich niet beperkt tot het Midden-Oosten. Gruwelijke beelden gingen dagelijks de wereld rond en beroerden ook in België de gemoederen. Alleen al aan onze universiteit lieten studenten en professoren van zich horen tegen de genocide die zich voor onze ogen afspeelt, en tegen de manier waarop de universiteit zich daartegen positioneert. Ook binnen Schamper leeft deze discussie. Daarom wensen we - de huidige kernredactie van Schamper - onze redactionele lijn duidelijk te stellen.

Als studentenblad is het ons doel om correcte en eerlijke berichtgeving te brengen, in lijn met de journalistieke code. Het is vanuit dit uitgangspunt dat we ervoor gekozen hebben de term 'genocide' te gebruiken als we over de oorlog in Gaza spreken. Gezien de gebeurtenissen van de voorbije twee jaar, de uitspraken van Israëlische politici en het oordeel van een VN-onderzoekscommissie, vinden we dat het gebruik van deze term gerechtvaardigd is. 

Daarbij komt dat dit conflict niet alleen levens eist, maar ook de mogelijkheid om erover te berichten ondermijnt. Sinds het begin van de oorlog zijn al meer dan 200 journalisten gedood, waarmee Gaza het dodelijkste conflict voor verslaggevers in de recente geschiedenis is. Internationale organisaties zoals Verslaggevers Zonder Grenzen noemen dit expliciet een oorlog tegen de journalistiek zelf. Begin september hielden 250 mediakanalen wereldwijd daarom een gecoördineerde black-out uit protest tegen de moorden op journalisten en de blokkade van buitenlandse verslaggeving. Als de laatste getuigen het zwijgen wordt opgelegd, stopt het doden niet - het wordt alleen onzichtbaar. Voor ons bevestigt dit hoe belangrijk het is om de taal te gebruiken die de ernst van de situatie niet afzwakt.

In deze editie wijden we onze volledige maatschappijrubriek aan Gaza. Dat zullen we niet elke keer kunnen doen. Daarom zullen we aan het begin van elke editie blijvend plaatsmaken om de meest actuele cijfers uit Gaza zichtbaar te stellen. Hiervoor baseren we ons op de cijfers die zijn vrijgegeven door het ministerie van Volksgezondheid in Gaza. Ook al krijgt het ministerie vaak kritiek, het heeft in vorige oorlogen bewezen dat het ondanks de moeilijke omstandigheden accurate gegevens kan verzamelen. En zolang Israël onafhankelijke waarnemers de toegang tot Gaza weigert, kiezen we voor de best beschikbare cijfers.