De ironische kant van taal ontbreekt alvast niet in het Franse woord 'réalisateur', de vertaling voor de term regisseur. Alexandre Trannoy, het middelpunt van deze documentaire, heeft immers geen enkele film weten te realiseren.
De documentaire 'Unseen Things' - regie: Avril Tembouret en Vladimir Rodionov - behandelt het mysterieuze enigma van de jaren 60 en 70, namelijk de discografie van Trannoy. Deze Franse regisseur startte reeds een project op: hij schreef een script, zocht naar een budget, sprokkelde acteurs en actrices. Het verhaal kwam echter altijd op dezelfde manier ten einde: het project werd geschrapt of het beeldmateriaal werd verwoest.
De tijden van de ontastbare en onbegrepen kunstenaar zijn passé.
Trannoy was bovendien vaak zelf verantwoordelijk voor het beschadigen van de rolletjes film. Het karakter en de persoonlijkheid van de Franse excentriek kennen vele facetten: perfectionist, oplichter, mentaal labiel. Terwijl er in de filmzaal gelachen wordt met allerlei stunts en streken van de regisseur in kwestie, toont het beeldscherm de gepijnigde gezichten van gefrustreerde artiesten, performers en verantwoordelijken. Wat vroeger gezien werd als buitengewone, maar charmante trekjes van een kunstenaar, wordt vandaag de dag herevalueerd voor de werkelijkheid die het is. Er is absoluut niets bekoorlijk aan valse hoop en tijdverspilling.
De tijden van de ontastbare en onbegrepen kunstenaar zijn passé. Men heeft het recht hen verantwoordelijk te stellen voor hun daden. Deze mentaliteit lijkt in ieders voordeel te spelen. Jean Rochefort, een welbekend Frans acteur, collega en nauwe vriend van Trannoy, reflecteert in dialoog met de makers van de documentaire op de wijze waarop hij in het verleden met zijn kameraad omging. Hij ging mee in zijn gepassioneerde waanideeën en frauduleuze projecten. Bij nader inzien had hij hem misschien beter niet gesteund in zulke ideeën en hem juist aangemoedigd om psychische begeleiding te zoeken.
'Unseen Things' brengt enkele thema’s en momentopnames uit de Franse filmgeschiedenis van de 20ste eeuw bij elkaar, maar brengt ze niet tot een coherent einde. De documentaire bevat geen duidelijke conclusie. Net zoals de onafgemaakte films van Trannoy lijkt het besluit van het project nergens in zicht.
Reactie toevoegen