Niet te missen: Point De Voir van Marc De Blieck

Whiskey Van Impe

Met zijn foto's confronteert Marc De Blieck de bezoeker met de fundamentele vraag: wat zien we nu eigenlijk? De tentoonstelling brengt een oeuvre samen dat balanceert op de dunne lijn tussen registratie en constructie, waarbij de kunstenaar de vanzelfsprekendheid van fotografie vakkundig sloopt. Of ja, dat beloofde de website ons toch op zijn minst.

Het hoogtepunt van de expositie is waarschijnlijk de gedurfde presentatiewijze. Door foto's op gevouwen washipapier te printen, krijgen de beelden een soort tactiele kwaliteit die de digitale perfectie overstijgt. Vooral de grote prints zijn fascinerend; de textuur van het papier dwingt de kijker tot een trage observatie, waarbij de focus op microscopisch detail abstract wordt. De foto wordt bijna monumentaal.

Helaas hapert de overkoepelende ervaring op het curatoriale vlak. De combinatie van verschillende fotoreeksen voelt gefragmenteerd aan; een duidelijke rode draad of inhoudelijke samenhang ontbreekt, waardoor de werken als losse beelden in de ruimte staan.

Vooral de grote prints zijn fascinerend; de textuur van het papier dwingt de kijker tot een trage observatie

Bovendien bieden de begeleidende teksten weinig houvast. De beschrijvingen zijn opvallend vaag en lijken eerder barrières op te werpen dan deuren te openen naar de intentie van de maker. Juist omdat de beelden zo technisch en gelaagd zijn, wordt de afwezigheid van de authentieke stem van de kunstenaar pijnlijk voelbaar. Op zich een leuke beleving, maar we bleven een beetje stuurloos achter als bezoeker.

Kunst is natuurlijk subjectief, een bezoeker moet zelf hun mening vormen over 'Point de voir' en kan deze aantekening gebruiken als kritische denkoefening. Is de beschrijving van de werken vaag, of voegt het juist toe aan het mysterie van de foto's? Is de presentatiewijze gedurfd of leidt dit juist af van de inhoud? 'Point de voir' is tot 5 april te bezichtigen in het S.M.A.K.