Literair talent op het toilet van de UGent

God op de pot

Een toiletbezoek leent zich niet enkel tot de lediging van onze meer primaire menselijke behoeften, maar ook tot bezinning. Aan de Rozier gaan sommige studenten er zelfs heen om na te denken over de meest existentiële levensvraag die de mensheid bezighoudt: de Schepping. Trekken de studenten een onbewuste parallel tussen hun eigen oerknalletjes in de wc-pot en die van het heelal? Dat verdict laten we aan u, de kritische lezer, over. "Jezus kan je vergelijken met een advocaat, want wanneer hij terugkeert zal hij zich verantwoorden in jouw plaats", staat er in het derde stalletje links van het vrouwentoilet in blauwe markeerstift te lezen. Of deze uitspraak ook theologisch correct is laten we in het midden - in het Nieuwe Testament is het nogal cruciaal dat Jezus op de Dag des Oordeels rechter speelt en niet advocaat. Dat kan natuurlijk ook te wijten zijn aan het feit dat de gemiddelde Rozierstudent geen kaas heeft gegeten van ons gerechtelijk systeem. Daarnaast zijn andere toiletgangers een stuk sceptischer voor het geloof. "Als je hem hebt geaccepteerd!" voegde iemand anders aan het zinnetje toe, ook in blauwe markeerstift. Iemand anders in een ander stalletje is meer rechtdoorzee: "Relegie maakt alles kapot!". Ja, beste lezer, hij schreef religie met twee e's.

Nostalgie

Niet elke student bevindt zich op hetzelfde punt van de levensweg. Waar elk jaar een stortvloed aan optimistische eerstejaars naar Gent komen voor hun eerste academische stapjes, vloeien er ook studenten weg naar de onheilspellende arbeidsmarkt. Die laatste kijken op toilet soms nostalgisch terug op hun studententijd, de mooiste jaren van je leven. "I enjoyed learning and dreaming here. Thank you for giving me my selflove back. Take care, beginners!" heeft iemand ietwat sentimenteel op een stalletje achtergelaten. Afzwaaiers en oudere studenten laten meer dan eens goedbedoeld advies of hoopgevende boodschappen mee, zoals "Blijf uzelf (ontdekken)!" en "Plus êtes en vous". Niemand weet hoelang geleden de auteurs de schoolbanken adieu hebben gezegd, maar hun zielenroerselen blijven voor elke nieuwe lichting met stift op hout vereeuwigd.

In een hokje geduwd

Studenten vullen de toiletdeuren niet alleen met filosofische debatten, ook ideologische kwesties komen aan bod. Op de muur in het mannentoilet in het Plateau zijn zowel pro- als anti-Palestina boodschappen te vinden. Voorstanders van neutraliteit krijgen zelfs te maken met pennenkrassen. Maar te midden van deze tweespalt komt toch een lichtpuntje tevoorschijn: een simpele "Be happy!" staat centraal op de muur. Een kleine boodschap gericht op hereniging van toiletgangers die politiek uit elkaar gedreven zijn.

Het wordt haast een trend om het Ufo te bezetten voor een politieke mening, ook al spreken we hier enkel van het toilet. In permanente marker staat er op de wc-rolhouder "FUCK HET HELE POLITIEKE SPECTRUM" in drukletters geschreven. Normaal gezien voelt een luid toiletbezoek ongemakkelijk aan voor alle betrokkenen, maar deze mag worden gehoord. En dat gebeurt ook, want iemand onderstreepte deze boodschap en schreef er "true" bij. De wc biedt studenten hier een anonieme omgeving om tegen de stroom in te gaan en te ontsnappen uit het huidige denklandschap. 

Geen politiek aan de eettafel, en ook niet op toilet

Toiletgraffiti is een van de kleine gelukjes tijdens een avondje uit, in de Trollekelder tuur ik op een kroonkurkjesmuurtapijt en in de Marimain lijkt een grafittigevecht aan de gang. Boodschappen als 'free Palestine' en 'my body, my choice' staan op de muren en plafonds van de toiletten. In de afgesloten hokjes staan de boodschappen zonder enig vandalisme, in de urinoirs lijken de meeste echter doorstreept of zelfs uitgeskrast met een sleutel. Zijn het specifiek mannen die zo'n boodschappen doorkrassen, of voornamelijk mannen die pissen aan een urinoir? In de geest van 'survival of the fittest' hebben toiletkunstenaars zich aangepast, expliciete boodschappen maken plaats van subtielere afbeeldingen. In de urinoirs van de Marimain kan je verschillende kleerhangers zien, die nog intact zijn. Een impliciet symbool voor 'my body, my choice' kan wel bestaan in het hypermannelijke microklimaat, de urinoirs van de Marimain.

Let your shit go

Voor wie zijn weg in het KASK een beetje kent zullen de legendarische wc's aan auditorium Horta mogelijk ook geen geheim meer zijn. In deze kleurrijke parel van een sanitaire ruimte staan de muren volgekrabbeld, maar er is toch een opschrift dat er duidelijk uitspringt. De schrijver moest in het kleinste kamertje blijkbaar meer loslaten dan enkel zijn gevoeg, en dat valt te begrijpen. Ik laat de hiernavolgende rant voor zichzelf spreken:

Onder deze tekst volgt nog een paragraaf die menig toiletganger aanzet tot kritisch denken met als afsluiter de uitspraak "handel vanuit liefde". Zo krijgt deze (naar toiletmuur-standaarden) uitgebreide analyse van Kamp Waes toch nog een hoopvol einde.

Het aanbod van grote en kleine boodschappen in de wc's is dus heel breed en zorgt niet enkel voor entertainment tijdens je bezoek, het toont aan wat er leeft bij de studenten. Er vormen anonieme gemeenschappen binnen de muren van het hokje en filosofische denktanks worden gesticht. De toiletten van de UGent bieden een plaats waar de student écht durft te denken.