Campus Ardoyen is het eindpunt van de evolutieboom van UGent-campussen. Als ingenieursstudent heb ik het privilege gehad om er meer dan de helft van mijn studentenjaren les te hebben. Wat deze artificiële campus ontbreekt in ziel, maakt het meer dan goed in toegevoegde waarde voor de aandeelhouders. Wie zou daar zijn ziel nu niet voor verkopen?
De campus bevindt zich in het Technologiepark Zwijnaarde, buiten de ring van Gent, waardoor ik nooit studenten van andere faculteiten hoef tegen te komen. Stel je voor dat ik in de resto in de rij zou moeten staan tussen die inexacte blandino-types. Een wereldvreemde student is een gelukkige student! Bedrijven daarentegen zijn vlakbij om onze jonge burgiebreintjes naar hun wil te kneden en ons een job in consulting aan te bieden nog voor we de schoolbanken verlaten hebben. Networking heet dat.
Dankzij de ligging kan ik ook perfect in mijn BMW iX M70, die ik van mijn papa gekregen heb, naar de les. Alleen wel opletten dat ik geen kleine rakker van het Don Boscocollege verpletter terwijl die het rondpunt oversteekt. Het licht voor de voetgangers is tien seconden groen, dat is meer dan genoeg tijd!
Henri Spriet
Eens op de campus, worden je ogen gestreeld door een reeks torens gescheiden door parking, wegen en prachtige, steriele, corporately approved grasveldjes. Je zou haast denken dat je naar een idyllische Amerikaanse suburb geteleporteerd werd op het moment dat je onder de slagbomen aan de ingang doorreed. Enkel het bord "fietsstraat" zou de illusie kunnen doorprikken. Maar geen paniek, het staat er louter decoratief.
Vlak in het midden van de campus, en net voor de resto, vind je ten slotte de ardoyenvijver. Nu de lente eraan komt, is deze algenhabitat dé plek om 's middags op het gemak je belegd broodje op te eten en te genieten van de zon. Aangezien bijna alle zitplaatsen zich aan de noordkant van de vijver bevinden, wordt die om twaalf uur namelijk recht in je netvliezen gereflecteerd door het groen getinte water.
Kortom, campus Ardoyen is de plek van mijn dromen. En hoewel ik ze binnenkort zal moeten verlaten, zal ze altijd een speciaal plekje in mijn ingenieurshartje hebben. Althans, in de holte waar mijn hart had moeten zitten.
Reactie toevoegen