Jolyn Phillips was afgelopen semester kortstondig verbonden aan het Gents Centrum voor het Afrikaans en de Studie van Zuid-Afrika als research fellow, na haar functie als tweede leerstoelbekleder Zuid-Afrika: talen, literaturen, cultuur en maatschappij aan de UGent. In deze rol gaf ze gastcolleges aan zowel master- als bachelorstudenten.
Wie was jouw grootste inspiratiebron om te beginnen met schrijven en performen?
"Eigenlijk was het nooit mijn plan om schrijver te worden. In mijn derde jaar op de universiteit werd er een klas creatief schrijven aangeboden waarvoor je auditie moest doen. Ik stuurde wat 'stomme gedichtjes' uit mijn middelbare schooltijd in en werd aangenomen, waarschijnlijk omdat ik al in het departement werkte, maar het veranderde alles. Mijn docent introduceerde me in de wereld van de literatuur. Later, in mijn masterjaar, leerde ik van de bekende Antjie Krog de techniek van de pantoen. Zij drukte me op het hart: 'Je moet de werken van je eigen taal goed kennen.' Sindsdien ben ik diep geïnspireerd door de zwarte Afrikaanse schrijvers uit de jaren 30 en hun strijd voor vrijheid."
Waar werk je momenteel aan?
"Ik ben bezig met een manuscript dat draait om het concept 'X-ray' . Het gaat over mijn ervaringen met een rugoperatie, over ziekenhuizen en de beelden die daar van je lichaam worden gemaakt. Ik probeer die medische beelden op een artistieke manier te gebruiken om betekenis te geven aan pijn, lichamelijkheid en vrouwelijkheid. Daarnaast schrijf ik over de relatie met mijn moeder, die blind is. Als je moeder blind is, leer je op een andere manier naar de wereld te kijken. Ik onderzoek hoe ik concepten als blindheid en dementie kan omzetten in kunst."
Heb je een specifiek schrijfritueel om tot die inspiratie te komen?
"Mensen lachen me vaak uit, maar voor mij is slaap essentieel. Ik geloof niet in de "gekwelde kunstenaar" die zichzelf te gronde richt. Om te kunnen creëren, moet je gezond eten, bewegen en je mentale gezondheid bewaken. Ik probeer om tien uur te gaan slapen en om zes uur op te staan om te schrijven. Kunstenaars zijn gevoelige mensen; je moet leren om goed voor jezelf te zorgen."
Is je werk puur autobiografisch?
"In het begin wel, maar naarmate je beter wordt in je ambacht, verander je je eigen leven in een object. Ik zie het autobiografische als de klei, maar het gedicht is het uiteindelijke beeldhouwwerk."
Omdat een mens bestaat uit een ziel én een plek op deze aarde, is het simpelweg onmogelijk om niet politiek te zijn
"Ik vertrouw geen enkel woord zomaar; ik ga altijd op zoek naar de etymologie, de ware herkomst. E.M. Forster zei ooit: 'Als je over een appel schrijft, moet je de hele geschiedenis ervan kennen.' Zo ben ik ook: ik doe onderzoek naar elk concept waar ik over schrijf."
Beschouw je jezelf tot slot als een politiek auteur?
"Alles is politiek als het over een 'plek' gaat. Maar ik schrijf ook over de ziel en over wat het betekent om mens te zijn. Omdat een mens bestaat uit een ziel én een plek op deze aarde, is het simpelweg onmogelijk om niet politiek te zijn."
Reactie toevoegen