Tijdens een publieke discussie op 9 december gingen rector De Sutter, vicerector Reynaert en de actiegroep Stop Funding Genocide in debat. Het werd een gesprek dat al snel verzandde in een kloof tussen de institutionele realiteit en activistische eisen. Het resultaat was een moeizame uitwisseling vol verwijten.
Het gesprek opende direct met een scherpe aanklacht van de actievoerders. Een van hen wierp de vraag op: "Hoe is het zelfs mogelijk dat het enkel door ons eigen onderzoek is dat we ontdekten dat de band met Teva Pharmaceuticals is verlengd?". De groep eiste duidelijkheid over waarom de Commissie Mensenrechtenbeleid positief advies gaf aan een bedrijf dat volgens hen "een monopolie op medicijnen in Palestina" heeft. De rector probeerde de procedurele aanpak te duiden en wees meermaals op de juridische en financiële risico’s die een eenzijdige boycot met zich meebrengt.
De Sutter verduidelijkte dat het abrupt verbreken van lopende Europese projecten een potentiële schade van "ongeveer 50 miljoen euro" betekent. "50 miljoen euro is heel veel geld," benadrukte ze, wijzend op haar verantwoordelijkheid voor het behoud van jobs aan de universiteit. De Sutter stelde dat de universiteit in wezen "dezelfde bedoeling" heeft als de studenten: namelijk niet samenwerken met partners die mensenrechten schenden, maar dat zij als bestuurders van de instelling UGent nu eenmaal gebonden zijn aan contracten en regelgeving.
"Hoe is het zelfs mogelijk dat het enkel door ons eigen onderzoek is dat we ontdekten dat de band met Teva Pharmaceuticals is verlengd?" - actievoerder Stop Funding Genocide
De discussie verhardde toen de studenten plotseling een niet vooraf gedeelde lijst met bedrijven en instellingen op tafel legden, waaronder Mellanox Technologies en het Tel Aviv Sourasky Medical Center. Het rectoraal duo reageerde zichtbaar gestoord op deze verrassing, aangezien deze informatie niet vooraf was doorgestuurd en zij de aantijgingen dus onmogelijk ter plekke konden verifiëren. De Sutter benadrukte dat de studenten slechts vier algemene thema’s hadden bezorgd, en niet de concrete dossiers die nu als wapen in het debat werden gebruikt. Ze stelde dat het onrealistisch is te verwachten dat een rector, verantwoordelijk voor "duizenden medewerkers, tienduizenden studenten en honderden dagelijkse mails", elk dossier tot in de details uit het hoofd kent. Volgens De Sutter hadden de studenten hun bezorgdheden transparanter kunnen doorsturen; hen nu onverwacht "op een stoeltje zetten om te beschuldigen" noemde ze "geen transparante dialoog".
De studenten toonden echter weinig begrip voor de complexiteit van de dossiers. "Ik denk dat als een gemiddelde masterstudent dat onderzoek binnen 15 minuten kan doen, dan doen jouw experts niet precies echt goed werk," insinueerde een student. De groep eiste "een urgentie" en vroeg het bestuur om "sneller te zijn", waarbij de juridische uitleg werd weggezet als "zich verschuilen achter bureaucratie". Hoewel er van beide kanten bereidheid werd getoond om vaker samen te zitten, bleef de toon wantrouwig. De studenten bestempelden eerdere communicatie als "behoorlijk onduidelijk" en "misleidend", en stelden dat ze enkel transparantie verkrijgen onder druk. De Sutter herhaalde meermaals haar belofte om het gesprek aan te gaan.
Ondanks de wrijvingen werd er voorzichtig vooruitgekeken, al bleven de visies over de aanpak fundamenteel uiteenlopen. De Sutter gaf aan momenteel te lobbyen binnen de Europese Commissie om in toekomstige contracten een "mensenrechtenclausule" op te nemen, wat het juridisch eenvoudiger zou maken om samenwerkingen stop te zetten bij schendingen. De studenten drongen er daarentegen op aan dat de UGent niet afwacht, maar proactief contact zoekt om samen "deze Europese Zionistische Commissie" te bevechten. Het debat werd uiteindelijk afgesloten met de hoop van de actiegroep dat er bij een volgende ontmoeting sprake zou zijn van een "volle academische boycott", zodat de focus kan verschuiven naar het beëindigen van apartheid.
Reactie toevoegen