Kaaskroketjes: vloeibaar goud ★★★★


Door

Smeuïg vanbinnen met een krokant jasje. De oer-Vlaamse klassieker die menig student bekoort. Maar kan de klassieker opwegen tegen het grootkeukenmodel van de UGent?

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 11/10/2021 – 11:07 door Collin Car­don

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Vijf jaar lang een hond­strouwe spaghet­ti- en schnitzelfanaat, stond ik nu voor het eerst in de rij voor de kaaskroket­ten. Op het eerste gezicht waren de groen­ten en het ‘zetmeel’ teleurstel­lend. Gekook­te aar­dap­pelt­jes, het equiv­a­lent van een les economie op vri­jda­gavond, en pasti­naak met hon­ing, op zijn beurt het equiv­a­lent van een ver­loren gelopen zeventig­plusser.

Een gemengd begin, leek het, maar schi­jn bedriegt. Waar de aar­dap­pelt­jes nie­mand van hun sokken bliezen, deden de pasti­naak en de kaaskroket­ten dat wel. De pasti­naak was per­fect gegaard en de com­bi­natie van deze aardse ver­geten groente en zoete hon­ing, bracht hemel en aarde in bal­ans. De kaaskroket­ten waren per­fect van struc­tu­ur, knap­perig en vol van smaak. Zelfs als het diepvriespro­ducten zouden zijn, kun­nen ze nog steeds tip­pen aan de gemid­delde kaaskroket van de lokale brasserie. Dit klinkt miss­chien alle­maal een beet­je cheesy, maar ga ze gerust zelf proeven.