The Grand Tour of Europe
“Afstand scheidt enkel de lichamen, niet de geesten”, dixit Erasmus. Dankzij het internet zijn de geesten van onze medestudenten op uitwisselingsprogramma nog dichterbij. Tussen de zwijnerij vinden ze de tijd om te schrijven over hun leerrijke ervaringen. Deze week: Pauwel Loncke vanuit Bergen.
Voor ik België voor een jaar achterliet werd mij door sommige mensen met een verontrustende knipoog gemeld dat de natuur in Scandinavië heel mooi is, ‘als je weet wat ik bedoel’. Geen loze woorden. En dan heb ik het niet alleen over het soort natuurpracht dat naar het schijnt ook op het internet te vinden is. Ik ben allesbehalve een natuurfreak, maar toch heeft Noorwegen mij kunnen bekoren. Ik studeer in Bergen, dat vrij zuidelijk ligt, dus hier moet ik het vooral stellen met prachtige meren en — u raadt het nooit — bergen.
Het noorden van Noorwegen daarentegen is een andere wereld en geeft het begrip ‘the middle of nowhere’ een nieuwe dimensie. Op de uitgestrekte wegen kan je uren rijden en enkel een kudde rendieren zal je eraan herinneren dat hier nog leven is. Met zijn prachtige natuur is dit het ideale land voor roadtrippers die het ene meer na de andere fjord willen zien, zonder zich zorgen te hoeven maken over files, zonnebrilverkopende maffiosi, Hollandse caravantoeristen of andere drama’s die voor de meesten onder ons vaste reisingrediënten zijn.
“Is dat daar niet koud?”, zal je vragen. Ja. Je crocs kan je beter thuislaten als je naar hier komt. Al denk ik dat dit advies ook standhoudt als je de zaak niet louter vanuit een weerkundig perspectief bekijkt. Gelukkig kan je in het noorden typisch Noorse hutten boeken met een sauna en een buitenjacuzzi. Om die jacuzzi te bereiken moet je wel — slechts gehuld in zomerse zwembroek, met inhoud die zijn reputatie wegens de koude weinig eer aandoet — een ware tocht door de sneeuw afleggen, die je vooral doet denken dat de joden het lang zo slecht niet hadden bij hun woestijntocht destijds. Als je lijstje met dingen die je moet doen voor je sterft nog blanco is, hier is een aanrader: bij min 20 graden in je jacuzzi zitten terwijl het prachtige noorderlicht zich boven je hoofd aftekent. Als je bovendien net zoals ondergetekende een echte durver bent die zich weinig zorgen maakt over zijn vruchtbaarheid, kan je nog even een duik nemen in de Noordelijke IJszee, wat in de sneeuw rollen en dan terug in de jacuzzi springen alsof het einde nabij is.
Ik zou het haast vergeten, maar soms moet er ook naar school gegaan worden. Als Erasmusser brengt het woord ‘studeren’ vooral herinneringen aan hardere en vervlogen tijden naar boven. Hierdoor komt er dan weer tijd vrij voor belangrijkere zaken als bezinning, zelfreflectie en gebed, en als er dan nog tijd overschiet wordt er ook wel eens een feestje gehouden. Dat laatste is hier ontzettend duur: veel studenten zoeken de toevlucht tot het brouwen van eigen, derderangs bier in plaats van het volledige pensioenspaarplan van hun ouders in gevaar te brengen. Vooralsnog verkies ikzelf die laatste optie. Skål!
