Wolven in ezelsvel
Maandagavond 4 oktober drongen we het hol van de Wolven binnen. Die dag lieten ze enkele Ezels op het podium los om hun beste woordkunsten boven te halen. Uw reporter in schaapskleren kijkt toe.
De Wolven van La Mancha is een dichterscollectief dat zich bezighoudt met alle takken van poëzie, woordkunst en straattheater. Met het concept ‘de Sprekende Ezels’ brengen ze poëten van alle niveaus op het podium in café de Hotsy Totsy, uitgebaat door medeoprichtster Marie Follebout. Inschrijvingen gebeuren via mail en de kwaliteit onthult zich dan ook pas op het podium zelf. Openen doen we met Bob Minne, medeoprichter van het collectief en artistiek directeur. Het café moet zwijgen en de dichters trekken één voor één hun mond open, afgewisseld met een woord of gedichtje van Bob. Dat ook stoere mannen kunnen dichten, wordt die avond bewezen, al reikt dat niveau niet veel verder dan “Als ik je vibrator was…” Schattig is dan weer de man die ons op kinderlijke toon vertelt over anale seks. Dursun Alici staat als enige vrouw dapper voor de eerste keer op het podium, maar haar niveau en thema’s blijven steken in het eerste middelbaar. Wie wist dat je ‘stikken’ kon rijmen met ‘potverdikke’? Toch is niet alles van dit allooi — je kan het trouwens moeilijk iemand kwalijk nemen op een vrij podium. Maar soms komt er een parel aan de oppervlakte, die je doet zwijgen en zacht instemmend doet knikken naar je medeluisteraars. Dat is net de magie van ‘de Sprekende Ezels’: je weet nooit wie je tegenkomt.
Wie geïnteresseerd is om zelf mee te doen aan een volgende editie (7/11) van ‘de Sprekende Ezels’ in de Hotsy Totsy, kan zich inschrijven via marie.follebout@dewolvenvanlamancha.com.
