Ook dreadlock-haters hebben recht op procedure

Om erkend te worden moet een vereniging twee dingen doen. Ten eerste moet je aan de studentenbeheerder bewijzen dat je administratief in orde bent en dat je standpunten in overeenstemming zijn met de beginselen van Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Ten tweede moet je naar het Politiek en Filosofisch Konvent (PFK) trekken. De andere verenigingen gaan vervolgens na of de doelstellingen van de kandidaat-vereniging verenigbaar zijn met die van het PFK. Tegen elk van die beslissingen staat een afzonderlijk beroep open bij de Sociale Raad en het Bestuurscollege. Van die mogelijkheid maakten een aantal linkse verenigingen gebruik. Ze waren echter te laat om beroep in te dienen tegen de beslissing van de studentenbeheerder.

Het beroep is ondertussen nog altijd in behandeling. Helaas lijkt het erop dat er een soepje van gemaakt is. De UGent is een overheidsinstelling, en de Sociale Raad moet dus bepaalde regels volgen. Verschillende van die regels lijken geschonden te zijn.

Het is al jammer dat de NSV! nog niet de kans heeft gekregen om zich te verdedigen. Het probleem is echter vooral dat sommige leden van de Sociale Raad partijdig zijn. Nochtans heb je het recht om je beroep te laten beoordelen door een onpartijdig beroepsorgaan. Dat wil niet zeggen dat je als lid van de Sociale Raad geen mening mag hebben over de NSV!, maar wel dat je je moet onthouden als je mening al in die mate gevormd is dat niets je nog van het tegendeel kan overtuigen, of als je die mening niet meer kan veranderen zonder gezichtsverlies te leiden. Welnu, dat is hier het geval. Het beroep is mee beoordeeld door Sander Van Der Maelen (zie linkerbladzijde), vorig jaar nog voorzitter van Animo Stugent, een van de verenigingen die beroep indiende. En dan heb je nog Kliment Kostadinov Pramatarski, in een vorige leven niet alleen eveneens bestuurslid van Animo, maar ook aanklager van dienst op een eerdere PFK-vergadering waar het NSV!-dossier aan bod kwam. Zowat alle argumenten die in het beroep zijn aangehaald heeft Kostadinov Pramatarski al als aanklager naar voor gebracht. Om in te zien dat zoiets problematisch is, volstaat het om je in te beelden hoe een communistische vereniging zou reageren als twee oud-bestuursleden van het NSV! zich over hun erkenning zouden moeten uitspreken.

Het gevolg is dat verschillende leden van de Sociale Raad de reglementen van de universiteit niet volgen. Waar gaat het over? Zoals hierboven uitgelegd, zijn er twee afzonderlijke beroepen. Dat wil zeggen dat je je in de ene beroepsprocedure niet kan laten leiden door argumenten uit de andere beroepsprocedure. Concreet: of je de NSV! nu racistisch vindt of niet, je moet enkel nagaan of de doelstellingen van de NSV! verenigbaar zijn met die van het PFK. Maar zoals studentenvertegenwoordiger Pieter Nobels terecht opmerkte (en daarin gesteund werd door de juridische dienst): het beroep tegen de PFK-beslissing bevat geen enkel argument over de onverenigbaarheid van de statuten. Er wordt enkel uitgelegd dat de NSV! racistisch zou zijn en mensen met dreadlocks zou haten. Dat zijn argumenten die hadden moeten worden aangehaald tegen de beslissing van de studentenbeheerder. De enige logische conclusie is dat het beroep tegen de erkenning van de NSV! ongegrond is. Dat die beslissing er nog niet gekomen is, valt alleen maar te verklaren doordat sommige leden partijdig zijn, en toch zouden tegenstemmen, procedure of geen procedure.

Dit was geen pleidooi voor de erkenning van de NSV!, en al helemaal niet voor het gedachtegoed dat die vereniging aanhangt. Ik wou enkel herhalen dat procedurele regels net belangrijk zijn als het gaat om verenigingen met controversiële ideeën. Nu zit de NSV! in de hoek waar de klappen vallen, maar er is niets dat garandeert dat andere verenigingen nooit in dezelfde situatie zouden kunnen belanden. Iedereen, ook de NSV!, heeft recht op procedurele bescherming.