Tes mijne coté aka 9000
De vele hits op YouTube liegen er niet om: ‘9000’ van de Gentse rapper Fatih mag stilaan het nieuwe anthem van Gent worden genoemd. Enige oefening op de Gentse tongval kan alvast helpen. Fatih beschrijft op zijn debuutalbum met scherpe raps en pompende beats het leven in de quartiers chauds van de stropstad.
Zat rappen er al van jongs af aan bij jou in?
“Ik ben eigenlijk al heel mijn leven met hiphop bezig, in het begin vooral als fanatiek luisteraar. Dat begon op mijn achtste, en op mijn twaalfde ben ik zelf beginnen te rappen door rijmpjes te schrijven. Maar het is pas sinds twee jaar dat ik serieus bezig ben. Vijf jaar geleden heb ik wel eens geprobeerd iets op te nemen bij Dusk Productions in Gent, maar het is nu pas met Rauw en Onbesproken (een Gents hiphopcollectief, n.v.d.r.) dat ik écht aan het rappen ben. Eigenlijk is het allemaal begonnen op de honderd dagen van mijn middelbare school. Ik rapte op de show die dag en het publiek werd zot. Ik dacht: Misschien moet ik dat wel meer doen! (lacht) Door omstandigheden lukte dat toen niet, maar nu heb ik daar wel de tijd en de ruimte voor.”
Luister je zelf ook naar rap of kan commerciële hitparadepop er ook wel in?
“Ik heb een heel brede muzieksmaak. Het is vooral rap, maar ik kan alles appreciëren zolang het maar goed is. Hiphop blijft wel mijn favoriet, want het is zowat het enige genre dat de stem laat horen van mensen die anders niet gehoord worden. Het is volgens mij de meest sociaal geëngageerde muziekvorm die er is.”
Je bent een student sociologie. Is er een link tussen je opleiding en je teksten, die vaak maatschappijkritisch zijn?
“Het heeft vooral te maken met de manier waarop ik opgegroeid ben. Zowel mijn keuze van opleiding als mijn teksten zijn geïnspireerd op wat ik gezien heb rondom me. Ik ben opgegroeid in het Rabot, een van de wijken in Gent die wel wat sociale problemen heeft. Ik begreep niet wat ik daar allemaal zag als kind. Ik wou dat begrijpen en ik denk dat ik vanuit die achtergrond en interesse voor sociologie heb gekozen. Dat ik half-Turks en half-Belgisch ben, zit er ook wel wat voor tussen. Dat identiteitsconflict, al de vragen die ik had, en het feit dat ik wat in de knoop zat met mezelf hebben me in de richting van sociologie geduwd. Het heeft ook geleid tot teksten schrijven, die vaak een soort van zelftherapie zijn. Het vertrekt allemaal vanuit mijn persoonlijkheid.”
Rauw en recht voor de raap
Sinds april is je debuutalbum Contradictio in Terminis uit. Had je daarvoor al iets uitgebracht in groepsverband of was een soloalbum een logische eerste stap voor jou?
“Rauw en Onbesproken is begonnen als een label waar ik bij opgenomen heb. Ik heb meegewerkt aan een nummer op de cd van Renz, iemand van ons hiphopcollectief. Maar Contradictio in Terminis is echt het eerste wat ik uitbreng. Er komt nog een mixtape met de groep aan, maar ik ben nu vooral bezig met dat soloproject.”
Het gaat dus snel, als we weten dat je pas twee jaar geleden echt serieus begon te rappen en nu al een album uit hebt.
“Ik had twee jaar geleden wel al een hoop teksten die ik in de loop van de jaren geschreven had. Ik ben toen in contact gekomen met Renz, die zowat de president van Rauw en Onbesproken is en die de beats maakt. Hij heeft mijn nummers van beats voorzien en zo heb ik mijn teksten in iets concreets kunnen omzetten. Maar zoals ik al zei, ben ik al lang bezig met hiphop en teksten.”
We lezen dat je de maatschappelijke problemen uit je omgeving op een positieve manier wil verwoorden in je teksten. Toch merken we veel bitterheid op in je raps. Een contradictio?
“Ja, maar dat het gedaan wordt, dat er iemand zijn frustraties uit: dat is volgens mij al een positief signaal. Als er in de media wordt gesproken over allochtonen, dan worden er al gauw knuffelpersonages opgevoerd. Ik wou niet choqueren. Ik wou gewoon eens rauw en recht voor de raap mijn zeg doen. Ik heb puur geschreven wat er in mijn hart zat, zonder iemand te willen provoceren.”
We hoorden Rauw en Onbesproken al op StuBru, jullie stonden ook op de Gentse feesten en wonnen bovendien De Beloften dit jaar. Hebben jullie ambities die verder reiken dan stad Gent?
“Wij hadden echt deelgenomen aan De Beloften met de gedachte van: ‘Gasten, dit winnen we sowieso nooit’ en enkel met het voornemen om ons eens goed te amuseren op dat podium. Maar als er zich kansen aanbieden, waarom niet? Maar ikzelf heb nooit de ambitie gehad om de rap scene te veroveren en beroemd te worden. Zo ben ik niet.”
Dus nu ben je zowel bezig met Rauw en Onbesproken als met je soloproject?
“Neen, dat vormt eigenlijk één geheel. Mijn solocarrière valt onder Rauw en Onbesproken. Met dat collectief zijn we nu bezig aan een kluizenaarsmixtape: we gaan ons een week opsluiten in een huis en samen teksten schrijven. Zelf zal ik daar niet veel aan kunnen meewerken, want ik ben nu vooral met mijn masterproef bezig. Ik moet mijn prioriteiten stellen. Ik heb mijn dromen en er is de realiteit. Nu moet ik voor die realiteit gaan. Ik ben student en werk doorheen de week, en dat zijn nu voor mij de hoofdzaken. Muziek blijft voor mij een hobby, die nooit de overhand zal nemen. Iemand anders doet karate om zijn agressie kwijt te raken. Dit is mijn manier.”
Gratis reclame
Vlaams Parlementslid Johan Deckmyn van het Vlaams Belang was niet te spreken over de videoclip voor 9000. Hadden jullie zo’n reactie verwacht?
“Mijn eerste reactie was gewoon: ‘Vent, ik ben megablij!’ (lacht). Toen ik het hoorde dacht ik: Da meende nie! Ik heb die man dan ook bedankt in een e-mail. Hij heeft gewoon gratis reclame gemaakt. Een van zijn leden probeerde mij daarna toe te voegen op Facebook, maar ik had geweigerd. Ik stuurde een mailtje met: ‘Allez, waarom heb je me toegevoegd? Ik denk niet dat we de beste maatjes zullen worden gezien je politieke achtergrond en ik wil niet dat je mijn privéleven kent.’ Zijn antwoord was: ‘Ik hoef geen vrienden met jou te worden om je privéleven te kennen.’ Dat toont aan hoe dom die mannen nog altijd zijn. Maar we hebben dus een beetje van die domheid geprofiteerd.”
In 9000 plakken jullie ook stickers overal in Gent, wat willen die zeggen?
“Sommige hebben we intussen al verwijderd, gelijk op een politieauto. De bedoeling was om promotie te maken voor mijn album. Gangsta? Het zag er misschien wel stoer uit, maar het waren eigenlijk de gasten van Rauw en Onbesproken. Voor de clip zijn we met de camera’s naar buurten als Nieuw Gent, het Rabot en de Brugse Poort getrokken. Ter plekke hebben we iedereen opgetrommeld die buiten rondliep en zij hebben zelf de vlaggen meegenomen die je in de clip ziet. Het was helemaal geen opgezet spel.”
In het nummer S.O.S. gaat de tekst duidelijk over de problemen van integratie. In 9000 rap je daarentegen: ‘Tes mijn grondgebied en noeit goak hier vuurt’. Tegenstellingen vinden we wel vaker terug op je album.
“Sowieso heeft dat ook een link met de titel Contradictio in Terminis. Aan de andere kant is er ook een verschil tussen integratie zoals dat in Vlaanderen gedicteerd wordt en zoals ik het zie. In S.O.S. beschrijf ik marginale mensen zoals de Belg Danny of de Turk Ismim Abdulmecit en hun gevoelens ten opzichte van de buitenwereld. In 9000 is het meer mijn eigen visie op Gent en hierin heb ik het over mijn definitie van integratie. Wat je afkomst ook is: je leeft hier en je moet vooruit, met respect voor verscheidenheid. We zijn in 2010 en de maatschappij zal steeds meer gekleurd worden. In de eerste plaats ben ik Gentenaar, niet dat ik mega-chauvinistisch ben, maar het gaat er over dat we samen in hetzelfde schuitje zitten. In S.O.S gaat het meer over de problemen die mensen ondervinden wanneer ze uitgesloten worden door de samenleving.”
Als de Gentse Buffalo’s je zouden vragen om 9000 als anthem te mogen gebruiken, wat zou je daar op zeggen?”
“Ik zou dat de maks vinden! (lacht) We zijn eigenlijk al aan het denken om een Buffaloremix te maken en de teksten te herschrijven met de spelers van AA Gent.”
