Urgent.fm, een moeilijke puber

Waar radiomaker Wim Oosterlinck de situatie bij URGent vijf jaar geleden nog omschreef als “een verschrikkelijke puinhoop”, lijkt het Urgent.fm de laatste jaren voor de wind te gaan. Urgent.fm beschikt vandaag over een achterban van meer dan 250 vrijwilligers en dankzij de nauwe samenwerking met koepelorganisatie REC Radiocentrum (Urgent.fm en REC delen immers dezelfde voorzitter, in de persoon van Sven De Coninck), kunnen al die radiomakers in spe ook genieten van professionele ondersteuning.

Quanta costa?

Nog een stuk indrukwekkender is het lijstje sponsors dat zich met de radiozender verbindt (en de sponsorbedragen die ermee gemoeid zijn). Urgent.fm werkt samen met zowat alle hogescholen in Gent, wordt op vaste basis gesponsord door Vedett (nochtans een bier van Antwerps origine), krijgt al eens kadootjes van privépartners als Telenet of IKEA, en kan rekenen op flinke toelagen van het Gentse stadsbestuur en de Vlaamse Overheid. Het hoeft je niet te verbazen dat de woorden ‘lobbyen’ en ‘Urgent.fm’ vaker samen in één zin voorkomen dan statistisch als toeval kan beschouwd worden.

De belangrijkste sponsor van Urgent.fm is echter zonder twijfel de Universiteit Gent. Per jaar betaalt de universiteit 20.000 euro ‘werkingskosten’, komt ze tussen voor de personeelskost van één voltijdse medewerker en vier medewerkers op projectbasis, en zorgt ze met de zendapparatuur op het dak van de Ledeganck ervoor dat de Urgentse radiogolven tot bij de luisteraars geraken. Vorig jaar schakelde de universitaire vrijgevigheid zelfs nog een versnelling hoger: de UGent investeerde net geen 400.000 euro voor de verbouwing van de onderste verdieping van Home Vermeylen, om er vervolgens een gloednieuwe radiostudio voor Urgent.fm in te richten — een pareltje waar zelfs de collega’s van VRT hen voor benijden.

“Studentenradio” Urgent.fm

Slechts 10% van de programmatie op Urgent.fm is op studenten gericht.

Wat op het eerste zicht een hyperbool van rozengeur en maneschijn lijkt te zijn, is echter niet allemaal wat het lijkt. Vooral in de wandelgangen van hun grootste sponsor gonst de kritiek dat de return van Urgent.fm helemaal niet opweegt tegen de de immense financiële inspanningen van de UGent. Met de recente massa-uitgaven klinkt deze kritiek luider dan ooit. “Het enorme budget [voor de verbouwing] is niet in verhouding is met de draagwijdte van deze activiteit voor de universiteit”, zo liet FPPW-decaan Geert De Soete vorig jaar nog laconiek opmerken in de Bouwcommissie.

Verder heeft de professionalisering van de radiozender ervoor gezorgd dat er steeds minder en minder sprake is van een radio “door studenten”. Om een voorbeeld te geven: op dit moment is één van de Urgent.fm-sterpresentatoren Bart De Raes, in het dagelijks leven een échte radiopresentator bij MNM. Moeilijk een volbloed student te noemen, dus. Ook bij het “voor studenten”-aspect wringt het schoentje: als we er even het programmaschema op naslaan, blijken er wekelijks slechts 8 van de 71 programma-uren specifiek gericht op studenten — minder dan 12%.

Dat laatste kadert dan weer mogelijks in hun subsidiewervingsmasterplan. Waar ze zich tegenover de universiteit graag profileren als “studentenradio”, veranderen ze tegenover Stad Gent immers Transformers-gewijs in een “lokale jongerenradio”. Een aanpak die hen trouwens geen windeieren legt: voor 35 uitzendingen van het programma CODEX (één uurtje in de week tijdens het academiejaar) krijgt Urgent.fm van Stad Gent niet minder dan 14.000 euro. En hoewel je het hen moeilijk kan verwijten op zoek te zijn naar vers budget, doet de manier waarop toch veel wenkbrauwen fronsen.

Wie onlangs ook verbaasd opkeek, was de Gentse StudentenRaad. Toen die Urgent.fm vorige maand verzocht om het stuverdebat te modereren, vroegen ze daar zowaar 100 euro voor. En hoewel de GSR nu niet bepaald krap bij kas zit, getuigde dat niet bepaald van veel studentikoziteit.

Zelfkritiek, schmelfkritiek

De kritiek dat Urgent.fm de unief niet genoeg teruggeeft, is er trouwens al enkele jaren. Om die te pareren, werd tussen de universiteit en Urgent.fm eind 2007 dan ook een zogenaamde engagementsverklaring opgesteld, waarin werd vastgelegd voor welke return Urgent.fm moet zorgen. Enkele kernpunten: de UGent moet meer en duidelijker aan bod komen als primaire partner, Urgent.fm moet zich meer richten op studenten, en tegen juni 2011 moet minstens 12% van de UGent-studenten naar Urgent.fm luisteren.

Omdat zo’n engagementsverklaring weinig nut heeft als de samenwerking niet op tijd en stond doorgelicht wordt, vroeg studentenvertegenwoordiger Geert Cleuren het bestuurscollege onlangs naar een evaluatie ervan. Not amused was hij toen de evaluatie een helemaal door Urgent.fm zelf geschreven document bleek te zijn. “Een mooi document, daar niet van, maar dat was geen evaluatie, dat was een rapportering van de overeenkomst”, vertelt Cleuren. Een weinig zelfkritische rapportering, overigens, die veel meer weg had van een goed geschreven promotiefolder — men zou na het lezen ervan haast zelf Urgent’er willen worden.

Nog opmerkelijk aan de ‘evaluatie’ was hoe Urgent.fm zichzelf per deel van de engagementsverklaring middelbare school-gewijs een score op tien gaf. Ook daar blonken rapporteerders Sven De Coninck en Anne Vanrenterghem (Urgent.fm-praeses) uit in zelfkritiek: de gegeven score varieerde tussen zeven en negen op tien, op één niet-geargumenteerde 5/10 na.

Een derde wenkbrauw kan worden opgetrokken bij het in het rapport opgenomen onderzoek naar de naamsbekendheid van Urgent.fm. Van de volle 140 bevraagde universiteitsstudenten bleken er slechts 20 die nog niet van Urgent.fm gehoord hadden. Niet alleen de significantie van die cijfers is bedenkelijk, mocht Het Laatste Nieuws hetzelfde onderzoek uitvoeren, ze zouden aan een cijfer van 100% komen.

Binnenkort beterschap?

Ook Cleuren is van mening dat de samenwerking met Urgent.fm een stuk beter kan. Daarom stelde hij op het jongste Bestuurscollege voor dat de Urgent.fm en Commissie Communicatie op regelmatige basis samenzitten, om zo de samenwerking van beide kanten grondig te evalueren en waar mogelijk te verbeteren. Een voorstel waarin het Bestuurscollege hem overigens is gevolgd.