Filmkort

© Shutter Island

Laten we meteen duidelijk zijn: Shutter Island, de nieuwste van Martin Scorsese en diens pupil Leonardo DiCaprio, is alweer een klein meesterwerk geworden. Natuurlijk is het geen Taxi Driver of Raging Bull — die tijden komen niet meer terug. Maar de film staat wel op het niveau van The Aviator, vooralsnog de meest geslaagde productie van Leo en Marty. Over hun samenwerking mag dan al veel inkt gevloeid zijn, wie verbaast zich er nog over? Scorsese heeft altijd met zijn acteurs gewerkt. Jarenlang was dat Robert De Niro, en nu is DiCaprio gewoon met voorsprong de beste acteur van zijn generatie. In Shutter Island zet hij een intense, meeslepende vertolking neer (met een eervolle vermelding voor zijn schreeuwlelijke das). Ook Sir Ben Kingsley en Max von Sydow, het soort acteurs dat doorgaans slechts de linkerwenkbrauw een tikje moet optrekken om open doekjes te krijgen bij de filmcritici, overtuigen moeiteloos. Maar overtuigen doet eigenlijk de hele cast, die nooit uit de toon valt in de beklemmende setting, de psychiatrische instelling op het mysterieuze eiland. Niet het minst de verdienste van Scorsese, die werkelijk van elke halve seconde een meesterlijk tableau maakt.

Toch weet de film het eerste uur niet helemaal te overtuigen, ook al proberen de stormachtige setting en de muziek de kijker (te) nadrukkelijk mee te voeren in de onheilspellende sfeer. Maar dan gebeurt het toch, onvermijdelijk. Als ook het verhaal steeds beklemmender wordt, dieper gaat, alles omslaat. Als trauma’s, verbeelding en werkelijkheid zich bijna voelbaar, ongemakkelijk in je eigen psyche nestelen. Als je tot de laatste zin, tot zelfs de aftiteling toe zo mindblown bent dat je haast zelf een retourtje naar Shutter Island zou overwegen. Aan de trip naar en in de bioscoop hoeft u alvast niet te twijfelen.

Een heel andere trip wordt vast Alice in Wonderland. Wie graag door zo’n brilletje naar het scherm tuurt en niet meteen fan is van James Camerons vreemde smurfen, zal zeker uitkijken naar de 3D-film van Tim Burton. Mét Johnny Depp als ‘Mad Hatter’! Zo mogelijk nog enger dan de Disney-versie.

Ook om naar uit te kijken is Nine, zij het om heel andere redenen — te weten: Penélope Cruz, Nicole Kidman en, waarom ook niet, Daniel Day Lewis. Evenveel redenen om te fronsen: de film heeft de weinig bescheiden (en even weinig realistische) ambitie om Fellini’s meesterwerk 8½ op te volgen én het is een musical.