De Entartete Kunst van Manor Grunewald

"The scouting way."
© Manor Grunewald

"Open source."
© Manor Grunewald

Grunewald is een jonge wolf van de Gentse kunstscène, die in het arty-farty-milieu bejubeld wordt. Hij werkt met “krabbels en gevonden beeldmateriaal” en “vanuit de buik”, zijn “hybride beelden verzetten zich tegen een onmiddellijke lezing van hun inhoud”, terwijl ze de lezer uitdagen om “met zijn verbeelding de associatieve afstanden te overbruggen.” Ideaal, dat soort in het zinledige zwevende pomo-stroop lokt immers de knappe grietjes .

Was dat even verkeerd gedacht: ik was klaarblijkelijk de enige bezoeker van “Propose a course of action, a solution to an issue, or questions for further study”, een pompeuze titel die inhoudelijk geen uitstaans heeft met de tentoonstelling. De Galerie had wat weg van een herenhuis waar de bewoners in zeven haasten waren uitgetrokken, allicht op vlucht voor oprukkende Duitsers. Hun Entartete kunst hadden ze voor alle veiligheid laten hangen. Ik was dus een poseur zonder publiek. Bon, een korte bespreking van de schilderijen dan maar. Grafisch heeft het werk zeker zijn verdienste: Grunewald’s kroonstuk “The Funeral” kan zo als print op het T-shirt van een Tectonik-danser. Volgens een begeleidend schrijven “versterken de vaak grote formaten de krachtige beeldtaal”. Wie zijn wij om daar aan te twijfelen.

Volgens datzelfde schrijven doen zijn werken “geordend chaotisch” aan, het soort onoriginele oxymora waarmee post-moderne kunst doorgaans beschreven wordt. Grunewald heeft ook de gekke gewoonte om zijn schilderijen nonchalant op de grond te laten staan of om ze even nonchalant op een kluit bijeen te stapelen en te betitelen als “Composition #3”. Die doorzichtige truuk van Grunewald wordt als een “heel bewust gebruik van de ruimte” beschouwd.

Tot slot onderwierpen we de uitgestalde stukken aan de Piss-Christ-test, de ultieme — door uw dienaar uitgedachte — lakmoesproef voor moderne kunst. Enige duiding: Piss Christ is een foto uit 1987 van Andres Serrano van een Christus zwevend in urine. De mate waarin a work of modern art ons pakt of raakt of beroert, wordt afgemeten tegen het ijkpunt Piss Christ. Geen van Grunewalds werken doorstond de Piss-Christ-test. Misschien is het teveel gevraagd om te kunnen tippen aan een crucifix in een bokaal pis?