Ziekenhuiskost voor studenten

Een van de weinige foto's die de fotograaf kon trekken voor we vriendelijk verzocht werden het restaurant te verlaten. Blijkbaar mag je geen foto's trekken in het UZ.
Gefotografeerd door Heleen Debeuckelaere

Het zou er aangenaam toeven zijn met uitzicht over Nieuw-Gent, al is de schoonheid van dit stukje Gent wel voor interpretatie vatbaar. Het eten zou er véél goedkoper en beter te pruimen zijn dan in de andere studentenresto’s en de gezondheidsdictatuur van de UGent zou er nergens te bespeuren zijn. Natuurlijk moeten zulke geruchten altijd, volgens de journalistische deontologie, gecontroleerd worden. Daarom werd ik erop uitgestuurd — onder het motto: eerst zien en dan geloven — om deze ‘ziekenhuiskost’ aan een nader onderzoek te onderwerpen.

Of niet?

Niet veel later hoorde ik van een dokter in spe al een ander verhaal: het eten in de K12 zou niet te vreten zijn en helemaal niet zo goedkoop. Volgens haar zouden alle studenten die les volgen aan het UZ juist nooit daar gaan eten en de broodjes van de cafetaria op de Site Heymans verkiezen. Ik begon al te vrezen dat ik daar tussen allemaal zieke mensen met baxters en rolstoelen zou zitten, en voedsel zou moeten slikken met een onaangenaam steriel geurtje en dito smaak.

Eenmaal toegekomen viel het al bij al nog mee, de typische ziekenhuisgeur viel nergens te bespeuren en zieke mensen eten meestal op hun kamer. Het restaurant bevindt zich op de bovenste verdieping van K12, het hoofdgebouw van het Universitair Ziekenhuis, en biedt dus een panoramisch uitzicht over Gent. Over dit uitzicht kan veel gezegd worden maar dat laat ik over aan uw persoonlijke smaak. Hier eten is echter niet weggelegd voor mensen met hoogtevrees, tenzij je wegblijft van de ramen.

Een beetje ongezellig

Als je binnen komt, wordt direct duidelijk dat het restaurant dringend toe is aan een update. Het is wel netjes en verzorgd maar de inrichting is blijven steken in de jaren ’70, net zoals de rest van het UZ. De eetzaal is gevuld met vierkante tafeltjes waar de rode en gele plastic stoelen aan vasthangen, net zoals in enkele auditoria. Toch lijkt het alsof ze er wel hun best doen om het er zo aangenaam mogelijk te maken: een paar schilderijen aan de muur, trendy lampjes en een aangename temperatuur.

Spijs & drank

Na de eerste indrukken moet er natuurlijk wel gegeten worden, de rij is er lang want het restaurant wordt druk bezocht door zowel personeel, studenten als bezoekers. Die eerste mogen trouwens overal voorsteken en het kan dus redelijk lang duren voor je aan de beurt bent. De keuken serveert ontbijt, drie soorten warme middagmalen (twee opties met vlees en één vegetarische schotel) en twee avondmalen. Er zijn ook nog broodjes, vooraf bereide salades en een groot assortiment desserten. Daarenboven kan je er veel verschillende soorten bieren en frisdranken kopen. De prijzen zijn ongeveer te vergelijken met die van de andere studentenresto’s maar met dit verschil dat er geen extra toelagen worden aangerekend voor ‘ongezond voedsel’. Het eten is toch van een iets mindere kwaliteit dan in de studentenresto’s: de vegetarische maaltijd viel goed mee maar de kip hawaï met ongepelde rijst was niet om over naar huis te schrijven.

Charmant

De kantinedames zijn echter wel zeer vriendelijk en behulpzaam. Dat moeten ze ook zijn aangezien er elke dag patiënten, kinderen, bejaarden en mindervaliden komen eten. Toch merk je de aanwezigheid van de patiënten niet echt doordat er veel personeel én studenten zitten.

Het is dus zeker niet zo dat het restaurant ten alle koste door studenten wordt gemeden maar het is ook niet zo populair als de Brug. Als je goedkoop wilt eten kan je hier dus goed terecht maar je kan evengoed naar de andere resto’s gaan. De studenten die er zaten waren dan ook gekomen voor een warme maaltijd in de buurt, zoals de studenten aan de Blandijn naar de Brug gaan. En uiteindelijk blijft het toch ziekenhuiskost.