Faculteit diergeneeskunde geneest dier

Commotie aan de ingangsboog van de Universitaire Ranch in Merelbeke dinsdagochtend. Persmuskieten en wetenschapsgekken struikelen over elkaar heen op een drassig lapje provincie. Even tevoren is bekend geraakt dat de Faculteit Diergeneeskunde voor de eerste keer in haar geschiedenis een ziek beest zou genezen hebben. Dankzij een lek binnen de faculteit is de sensationele vlam in de digitale pan geslagen. Het wereldwijde web kraait — voorbarig? — verrukt mee. Decaan Boutros-Ghali komt met forse passen aangebeend. “Ten eerste wil ik benadrukken dat ik het betreur dat ik u dit nieuws niet meer als primeur kan meegeven.” Zijn stem slaat over. Van opwinding? Vreugde? Of ongerustheid?

Al gauw volgt de bevestiging. Het gaat om een zeven maanden oud kalf, Ubi genaamd, dat reeds geruime tijd geplaagd werd door een hardnekkige loopneus. Die zou mooi opgedroogd zijn door de introductie van een opzienbarende nieuwe therapie met neusdruppels. Professor Rosenbaum, behandelend dierenarts, licht toe: “Eén van onze studenten had een flacon Vicks neusspray, bestemd voor eigen gebruik, laten rondslingeren in Ubi’s box. Het leergierige en snuifgrage kalf heeft het flesje opgenwrikt en zijn neus in de inhoud gedoopt. De symptomen namen ‘s anderendaags reeds af. In de stafvergadering hebben we dan, na rijp beraad, beslist om een behandeling met deze medicatie in te stellen. Met succes.” Internationale erkenning, een resem toppublicaties en de Merelbeekse veterinairen in een pioniersrol: daar heerst ongetwijfeld een jubelstemming? Niet helemaal. De faculteitskardinalen, gealarmeerd door het succes van nieuwlichter Rosenbaum, roeren zich.

Professor Vanoversteen, een wereldautoriteit op het gebied van modder- en urinetherapie, reageert zichtbaar gepikeerd: “Sinds jaar en dag smeer ik boerderijdieren in met menselijk afval en andere troep. Moet ik nu plots een U-bocht maken omdat die parvenu wat meeval heeft gehad met een flesje neusdruppels?” Een andere éminence grise, professor Duffels, neemt evenmin een blad voor de mond: “Diergeneeskunde is geen wetenschap! Medicatie heeft hier niets te zoeken. Als kleinvee-exorcist moet ik dit met lede ogen aanzien. Een triomf van de kleingeestigheid is het.” Rosenbaum maakt daarenboven gewag van een heuse fluistercampagne. “Ik ben een verschoppeling geworden. Zelfs van de proefratten ontvang ik tegenwoordig schuinse blikken.” In de studentenhomes en langs de facultaire dreven lijkt het onderwerp echter niet te leven. Een gans getuigt: “Ja, iedereen heeft er wel over gehoord. Maar ach, morgen vinden ze weer iets anders zeker.”

Ubi het kalf heeft ondertussen andere zorgen. Het voorspoedige herstel van zijn reukorgaan wordt gecompromitteerd door een infectie met mond-en klauwzeer, die hij van een bevriend rund zou gekregen hebben. De prognose is ongunstig en men kan zich afvragen of hij wel in goeie handen verkeert. Ubi lijkt slachtrijp en Marc Bracke, hoofd van de Dienst Studentenvoorzieningen, zou nu reeds in een bittere strijd met de gezondheids-en voedselinspectie verwikkeld zijn om de zeggenschap over het kadaver. De reden van al dat getouwtrek is het verzekeren van de bevoorrading van de resto’s. “Dat kalf was reeds besproken. Het was namelijk één van de kwaliteitsrunderen bestemd voor de Brug-burgers, volgens mijn administratie. Ik zal niet toestaan dat er zich een hamburgertekort voordoet omdat die mierenneukers van de voedselinspectie dwarsliggen. U kan me daar op citeren!”, aldus Bracke.

Al het tumult is ook het puikje van onze BV’s niet ontgaan, en wat menigeen voorspeld en tevens gevreesd had, komt morgen dan ook uit: Chris Dusauchoit wil zich niet langer onbetuigd laten en heeft een bezoek aan Ubi’s quarantaine-hok gepland. De decaan verzekerde Schamper dat de campus-security carte blanche heeft gekregen om de plannen van de bemoeizieke droogkloot te verijdelen. Merelbeke houdt gespannen de adem in.