Daniël Termont Spreekt

Een tijdje geleden zijn de coalitiebesprekingen afgerond. U ziet er een zeer tevreden man uit.

Absoluut. Paars werkt nu al achttien jaar samen in Gent en wou haar gezamenlijk project absoluut verderzetten. Met die boodschap zijn we naar de kiezer getrokken, en die heeft duidelijk laten weten achter ons te staan. Het nieuwe beleidsprogramma ligt dan ook in het verlengde van het vorige en belooft opnieuw een positief en progressief bestuur.

Een nieuw, progressief bestuur, maar ook deze keer zonder Groen!.

Inderdaad. Ik blijf het jammer vinden dat Groen! nooit met ons in een links kartel heeft willen stappen. Onze beide partijen hebben niet enkel een programma dat perfect op elkaar aansluit; als we de scores naast elkaar leggen, merken we dat we bijna aan een absolute meerderheid waren gekomen. Hadden we bijvoorbeeld nog wat mensen uit de christelijke arbeidersbeweging kunnen aantrekken, dan konden we nu in Gent pronken met een volstrekte, progressieve meerderheid. Helaas is dat idee afgeschoten door het nationale bestuur van de groenen. En aangezien we met paars een mooie meerderheid behaald hebben, was er ook geen nood om hen in het bestuur te betrekken. Wat niet betekent dat er geen groene tinten in ons programma zitten: wie het leest, merkt onmiddellijk dat het duidelijk rood-groen gekleurd is.

Het zetelverlies van het Vlaams Belang beschouwt u vanzelfsprekend ook als een grote overwining.

Hun verlies is volgens mij een combinatie van twee zaken: vanzelfsprekend heeft het VB in Gent geen enkele competente kandidaat, maar de belangrijkste reden is volgens mij nog steeds het goede bestuur van de laatste jaren. De mensen merken dat het merkelijk beter gaat met Gent en hebben ons daarvoor beloond. Mijn hoge persoonlijke score is daar een goed bewijs van. Ik merk die tevredenheid ook als ik in de volksbuurten rondwandel en op café ga in de Muide, Ledeberg,… Mensen applaudiseren spontaan als ik binnenkom en feliciteren ons overal. Mensen appreciëren ook dat ik een echte volksmens ben ik kom uit een arbeidersgezin en merken dat ik me daar meteen thuis voel.

Het is de Gentenaar ook duidelijk dat het VB in Gent geen enkel alternatief biedt, maar enkel een boodschap van racisme en haat verspreidt. Natuurlijk zijn er ook in Gent samenlevingsproblemen, maar die pakken we wel degelijk aan. Het grote verschil is dat wíj dat steevast op een positieve, constructieve manier trachten te doen.

Die politiek van de dialoog uit zich ook in de houding tegenover de studenten. Een gigantisch verschil met de politiek van uw partijgenoot Tobback in Leuven.

Louis is een hele goede persoonlijke vriend van mij, maar ik ben het inderdaad niet altijd eens met zijn standpunten. Wij hebben op dat vlak duidelijk een andere visie. In Gent hebben we altijd getracht een goede verstandhouding te onderhouden met zowel de universiteit als met de studenten, en de gevolgen daarvan zijn volgens mij duidelijk zichtbaar. Het is moeilijk om je een Gent zonder studenten in te beelden. Alles heeft ook te maken met de geest van de Gentenaar. Die openheid, die drang om progressief te willen zijn en naar constructieve oplossingen te zoeken, dat zit er gewoon ingebakken.

Is het echter niet zo dat het paarse project in Gent altijd heeft geleden onder het beleid van de katholieke machthebbers in Brussel? Het is geen geheim dat die Gent graag over het hoofd zien als het op geld aankomt.

Dat is inderdaad een pijnpunt. Nu de CD&V in Gent weer niet in de coalitie zit, bestaat er inderdaad een kans dat men in Brussel de geldkraan weer meer zal dichtdraaien. De CD&V weet immers dat dat geld gebruikt zal worden voor de uitvoering van het paarse programma, en dat is nu niet echt iets waar ze graag aan meewerken natuurlijk. Hoe dan ook, ik hoop dat ze beseffen dat dat geld bovenal besteed wordt aan àlle Gentenaren. Het zou dus kortzichtig zijn om nieuwe investeringen te weigeren.
We gaan echter niet bij de pakken blijven zitten, zeker niet met de federale verkiezingen van volgend jaar in het vooruitzicht. We gaan alle partijen duidelijk maken wat we verwachten, en klaarheid eisen over wat zij de stad willen toebedelen. En als de CD&V meent een politiek spelletje te moeten spelen —wat ik hoop dat ze niet gaan doen- dan zullen we niet aarzelen dat aan de Gentse kiezers te zeggen. Ze verdienen te weten wie Gent steunt en wie niet.

We mogen bovenal niet vergeten dat Gent inderdaad lange tijd ondergefinancierd werd. Een inhaalbeweging is niet alleen eerlijk, het is zelfs absoluut noodzakelijk. Er zijn immers zeer grote structuurwerken die dringend moeten uitgevoerd worden. Ik denk dan aan de vervollediging van de buitenring, aan de ondertunneling van de Dampoort en Heuvelpoort —twee levensgevaarlijke verkeersknooppunten-, de bouwwerken aan de Waalse Krook,… Kortom, er dient heel wat te gebeuren, en dat kost natuurlijk hopen geld.

Een ander groot project zijn de plannen om het Sint-Pietersstation grondig te vernieuwen.

Dat wordt binnenkort helemaal verbouwd. Je mag niet vergeten dat dat station het grootste aantal reizigers per dag ontvangt in heel Vlaanderen. De infrastructuur kan dat aantal amper nog aan. Daarom gaan we niet enkel het station uitbreiden, we gaan ook de bereikbaarheid sterk verbeteren. Er komt onder andere een rechtstreekse verbindingsweg naar de R4. Tegelijk komt er een gigantische hub voor het openbaar vervoer, zodat zoveel mogelijk mensen zo efficiënt mogelijk het station kunnen bereiken. We willen er een knooppunt creëren dat de hele provincie bedekt.
Het station zelf wordt echt een modern station waar de stad trots op kan zijn. Zo komt er ondergronds een gigantisch complex met winkels, restaurants, cafetaria’s,… Het zal niet meer te vergelijken zijn met hoe het er nu nog uitziet.

Naast financiële perikelen zijn de vreselijk hoge koop- en huurprijzen één van de problemen waar Gent mee te kampen heeft. Hoe plant het nieuwe bestuur die zaken aan te pakken?

De belangrijkste oorzaak van dat probleem is een groot tekort aan woningen. Daardoor stijgen de prijzen en betalen mensen nu veel meer dan de woningen in kwestie waard zijn. Wij willen dat tegengaan door het aanbod sterk te vergroten, onder andere door meer sociale woningen bij te bouwen. Daarbij letten we er wel zeer goed op geen nieuwe sociale ghetto’s te creëren. Om dat te vermijden, dwingen we private investeerders die private woningen bouwen, ook een minimum aantal aan sociale woningen te plaatsen. Tegelijk moeten ook de sociale huisvestingsmaatschappijen bij het bouwen van sociale woningen een minimum aan private woningen bouwen. Op die manier vermijd je ghettovorming, en krijg je een gezonde sociale mix in de nieuwe wijken.

Een van de gevolgen van het woningtekort zijn de steeds hoger wordende prijzen voor studentenkoten. Zal de stad daar iets tegen doen? Geld stoppen in het bouwen van nieuwe studentenhomes bijvoorbeeld?

We moeten daar als stadsbestuur zeer omzichtig mee omgaan. Eén van de oorzaken van het woningentekort is dat veel woonhuizen zijn omgebouwd tot studentenkoten. Die brengen de eigenaars natuurlijk veel meer op. Dat zorgt echter ook voor een storing in het sociale weefsel en leidt tot misbruiken; er zijn nog steeds veel onveilige en onleefbare koten in de stad. De stad wil dat ten eerste tegengaan door Kot@Gent verder te promoten en door de kwaliteit van de studentenwoningen actief te controleren.
Daarnaast willen we met de universiteit spreken om initiatieven te nemen voor de huisvesting van de studenten. We snappen beiden dat de hogere inschrijvingscijfers natuurlijk wel geweldig zijn, maar nu moeten we ook de schaduwzijde daarvan durven aanpakken. Ik denk echter niet dat mee investeren in studentenhomes een taak is van de stad.

Meer studentenhomes zouden een deel van uw zorgen wel oplossen, natuurlijk.

Inderdaad, de studentenbehuizing en het woontekort zijn twee zaken die niet los van elkaar kunnen gezien worden en we zullen daar dan ook over in dialoog treden met de universiteit. In de komende maanden zullen we kijken hoe we het huisvestingsprobleem van studenten het efficiëntst kunnen aanpakken.

Een ander gevolg van de dure woonprijzen is dat jonge afgestudeerden minder geneigd zijn zich in de stad te vestigen. Hoe plant het nieuwe bestuur die brain drain tegen te gaan?

We vinden dat zeer belangrijk. We gaan er op dat vlak in de eerste plaats voor zorgen dat er jobgelegenheden bijkomen voor de nieuwe, hoogopgeleide bewoners. Een van de projecten is ervoor zorgen dat de universiteit meer en grotere onderzoeksprojecten op poten kan zetten, onder andere door haar nieuwe terreinen toe te wijzen. Een groot probleem was dat we daar in het verleden te weinig grond aan besteed hebben. Het gevolg was dat de universiteit zelfs grond ging kopen in Oostende. Of Gentse studenten gingen hun onderzoek verderzetten in Leuven — dat natuurlijk niets tekort komt. We moeten de knowhow absoluut hier in Gent kunnen houden. Die nieuwe technologieën zullen leiden tot nieuwe productieprocessen, die dan weer voor de jobs van de toekomst zullen zorgen. We moeten ons dan ook focussen op het ondersteunen van nieuwe, hoogtechnologische industrieën. Daar ligt de toekomst.

Over studenten in de stad houden gesproken, zou gemeentelijk stemrecht voor kotstudenten in dat opzicht geen goed idee zijn?

Ik ben daar een zeer groot voorstander van, Gent kan er enkel nog progressiever en linkser door worden. Dat is dan ook het grootste bezwaar van alle andere partijen. Ik vind het niet meer dan normaal dat mensen die hier het overgrote deel van hun studententijd wonen, de keuze krijgen om te kiezen waar ze gaan stemmen. Bedenk daarbij dat de mensen die hier kunnen stemmen, ook een hechtere band zouden hebben met de stad, en dan ook meer geneigd zijn hier te blijven na hun studies.