Melody Gardot zet Gent Jazz in vuur en vlam
Ook op de derde dag van deze elfde editie van het voormalige Blue Note Festival stond het barre Belgische klimaat in een schril contrast met de sfeervolle jazzoptredens van Ninety Miles, Robin Verheyen New York Quartet, The Bad Plus Feat. Joshua Redman en de bloedstollende deerne Melody Gardot.
De zevenkoppige jazzband Ninety Miles opende de regenachtige namiddag met een zuiders geïnspireerd samenspel waarin Amerikaanse jazzmuziek stevig flirtte met Cubaanse invloeden. Hun recentste muziekalbum en filmdocumentaire The Ninety Miles Project is het tastbare resultaat van een culturele uitwisseling waaruit duidelijk blijkt dat Jazz, ondanks politieke barrières, een universele verbondenheid tussen verschillende nationaliteiten teweeg kan brengen. Ninety Miles staat dan ook symbool voor de overbrugde afstand tussen het kapitalistische Amerika en het communistische Cuba. Muzikaal vertolkte zich dit in een symbiose tussen Jazz en Latin. Geboren entertainer en muzikaal begaafd vibrafonist Stefon Harris slaagde er in om via zijn prominent aanwezige persoonlijkheid het publiek zowel muzikaal als verbaal vast te ketenen. Ook de invloedrijke Puerto Ricaanse saxofonist David Sànchez ging niet onopgemerkt aan ons voorbij. Sànchez integreerde hartstochtelijke solo’s in het samenspel die duidelijk in evenwicht stonden met de complexe gelaagdheid van de muzikale collaboratie. Daarnaast herbergde ook het polyritmische pianospel van de energieke Edward Simon Latijns-Amerikaanse invloeden. Met uitzondering van enkele vocale tussenkomsten, richtte de getalenteerde jazzrevelatie Ninety Miles zich hoofdzakelijk op het instrumentale samenspel.
Na de verschijning van Ninety Miles werd het podium bezet door inheems talent uit het Belgische jazzmilieu. Even dachten we dat king of documentaries Louis Theroux op het podium was verschenen met de komst van het Robin Verheyen New York Quartet tot we omver werden geblazen door de indringende saxofoonmelodieën van niemand minder dan de internationaal erkende tenor- én sopraansaxofonist Robin Verheyen. Samen met trompettist Ralph Alessi verstrengelde Verheyen in een occasionele muzikale dialoog tussen saxofoon en trompet. Vandaar ook de energetische ontwikkeling waarin de melodische jazz evolueerde tot een ritmisch en vurig vonkend samenspel. De ingetogen fysieke verschijning van het kwartet deed enigszins individualistisch aan, maar dit deed beslist geen afbreuk aan de muzikale samenhang. De uitputtende arbeid van de muzieksolo’s kon dan ook rekenen op een wederzijdse arbeid van de toeschouwers die zich vertaalden in een sporadisch uitgelaten handjesgeklap.
Het optreden van The Bad Plus Feat. Joshua Redman werd door ons ingeruild voor een persoonlijk gesprek met de spraakmakende jazzcoryfee Melody Gardot. Zichzelf verschuilend achter een mysterieuze French Kiss Hat en een donkergetinte John Lennonbril, stond de uitgesproken stijldiva ons te woord over de totstandkoming van haar laatste album The Absence. De uit Philadelphia afkomstige Gardot reisde onder andere doorheen Marokko, Latijns-Amerika, Portugal en Frankrijk waar ze telkens opnieuw beïnvloed én geboeid werd door de traditionele muziekgenres en hun muzikale oorsprong. Diezelfde avond nog nam de assertieve Gardot het publiek mee op sleeptouw via een musical journey waarbij ze de saxofonist Irwin Hall het podium gaf, waarbij hij een indrukwekkende solo neerpootte. In tegenstelling tot de vorige avonden, slaagde Gardot er wonderwel in om voor een overvolle tent te spelen. Net als Ninety Miles, flirtte ook Gardot hier met diverse muziekgenres, waaronder de uit Brazilië afkomstige Bossanova en de Portugese Coimbra Fado. De potentiële succesnummers uit zowel haar vorige album My One and Only Thrill als haar recentste album, zijnde The Absence, werden de voorbije nacht dan ook met reden onthaald op spontane applaussalvo’s.
