Brad Mehldau Trio verbaast opnieuw op Gent Jazz

© Jos L. Knaepen

Waar Brad Mehldau en de zijnen nog enigszins schuchter het eerste nummer Dream Sketch hadden ingezet, compenseerden ze onmiddellijk nadien in een uitstekende versie van de Radioheadcover Exit Music (For a Film). Het publiek verstilde en maakte zich op voor een anderhalf uur muzikaliteit van het hoogste niveau. Het optreden van het trio werd in de 2009 editie van Gent Jazz door veel toeschouwers als het absolute hoogtepunt aanzien, waardoor de verwachtingen bijzonder hoog gespannen stonden. Maar Brad Mehldau had duidelijk geen last van de druk en speelde elk nummer met een uitzonderlijke intensiteit, eyes wide shut. Bassist Larry Grenadier kreeg meermaals een open doekje van het publiek en toen drummer Jef Ballard minutenlang soleerde ging Brad Mehldau met gekruiste benen ontspannen op zijn stoel zitten.

Brad Mehldau, getrouwd met de Nederlandse jazzzangeres Fleurine Verloop, verbaasde iedereen toen hij het publiek moeiteloos met tien volzinnen in het Nederlands toesprak. Af en toe zwakte de spanningsboog de drive van het optreden af, maar eentonig werd het op geen enkel moment. Integendeel, het geduldig opbouwen van zijn subtiel pianospel is kenmerkend voor het Amerikaanse trio. Het publiek zakte melancholisch onderuit bij de interpretatie van Cole Porters I Concentrate On You en na toegift I Fall in Love Too Easily kreeg het Brad Mehldau Trio de welverdiende tweede staande ovatie van de avond.

Voor de liefhebbers van jazzgitaar was het uitkijken naar Jim Hall die zich liet begeleiden door overgetalenteerd bassist Scott Colley. De 81-jarige Amerikaan Jim Hall kan tevreden terugblikken op een rijkgevulde carrière waarin hij heeft samengewerkt met muzikale groten der aarde als Ella Fitzgerald, Paul Desmond, Bill Evans en Sonny Rollins. Met kromme rug bracht hij een melodisch gitaarspel, dat zich eerder liet opmerken door zijn dynamiek dan techniciteit. De mooie standard My Funny Valentine passeerde de revue en Scott Colley bleek in goede vorm, hoewel het optreden bij momenten te veel deed denken aan een veredeld huiskamerconcert. Toch leek het uitgedunde publiek de gitaargrootmeester wel te smaken, al vielen er iets te weinig hoogtepunten op te tekenen. Dat hoogtepunt was op deze tweede dag van Gent Jazz immers weggelegd voor de melancholie van het Brad Mehldau Trio.