Au sérieux (2)
Arno Van Vlierberghe is de grote Verdediger van het Poëziecentrum, een literaire ridder die graag de tijd neemt om uit zijn poëtisch universum af te dalen. Helaas, deze Don Quichot heeft zijn reactie duidelijk in een boze bui geschreven. De kritiek van Tom De Maerschalck op de opleiding Taal- en letterkunde, de vakgroep Nederlandse letterkunde en de persoon van Carl De Strycker houdt inderdaad weinig steek, maar ik wil hier wel even kort reageren op de commentaren rond het Poëziecentrum.
Het PC is een fantastisch instituut. Een helder lichtpunt in een wereld waarin poëzie nu niet bepaald in het centrum van de belangstelling staat. Ik was er zelf ook wel eens, en de gigantische collectie aan dichtbundels bezorgde me een literair orgasme. De manier waarop het poëziecentrum echter tegenover de buitenwereld omgaat met de directeurswissel Tibergien – De Strycker is echter inderdaad onbegrijpelijk. Als stagestudent op de redactie van Klara heb ik namelijk ook (net zoals Tom) geprobeerd om beide heren te strikken voor een interview. Live op de nationale radio zou het poëziecentrum een kans krijgen om voor een groot publiek te vertellen wat het poëziecentrum precies is, en waar het voor staat. Ja, beste Arno, het zal je verbazen, maar niet íédereen weet dat! Helaas, de heren reageren pas vanaf augustus, naïef denkende dat de kortstondige media-aandacht voor de machtsoverdracht en het poëziecentrum zelf dan nog aanwezig zal zijn.
De realiteit, helaas, is volledig anders. In de zomer is men dit literair berichtje uit de marge al lang vergeten op de belangrijkste cultuurredacties van het land. En weg is de aandacht voor het poëziecentrum. Deze Tom De Maerschalk (die ik niet ken) heeft dus volledig gelijk als hij schrijft dat beide heren zich vreemd gedragen door niet in te gaan op de vragen van de buitenwereld over de machtswissel, zonder enige verdere uitleg (ik hoor de redenen daarvoor nochtans graag). Het is mooi dat Arno de verdediging van het PC op zich neemt, maar het is duidelijk te merken aan zijn commentaar dat hij er zelf te nauw bij betrokken is om een gefundeerde mening te geven. Ik spreek hier dus ook als fan van het PC, die ontgoocheld is dat het centrum niet élke gelegenheid aangrijpt om via de media (lokaal of nationaal) een grotere bekendheid te verwerven.
De poëtische en academische ambities van Arno hebben hem jammer genoeg ietwat verblind. Het PC maakte hier toch gewoon een fout? Kritisch blijven is de boodschap. Ook voor dat mooie Poëziecentrum. De kritiek die Tom geeft op het Poëziecentrum is gedurfd, maar mijn inziens dus deels terecht. Ik vind het knap dat Tom het waagt om tegen huisjes als het Poëziecentrum te schoppen, die voor een cultuurliefhebber toch wel heilig zijn. Arno verdedigt het Poëziecentrum op een té persoonlijke manier. Pijnlijk, want we willen allemaal maar één ding: dat het Poëziecentrum de aandacht krijgt die het werkelijk verdient. Ik probeer de redactie van Klara alvast te overtuigen om het in augustus nog een keer te proberen. Maar ik vrees ervoor.
