Peter Dedecker, 7e opvolger Oost-Vlaanderen, N-VA
- editie
- 2009 online
- categorie
- politiek en levensbeschouwing
Peter Dedecker uit Ledeberg is een burgie, maar dat mag geen bezwaar zijn om naar het Vlaams Parlement te trekken: “U wilt het parlement toch niet overlaten aan de juristen?”

Ten geleide en zeer ondankbaar: kan u in drie zinnen uitleggen waarom een lezer van Schamper, laat ons aannemen een UGent-student, op u moet stemmen?
De oudere studentengeneraties kennen misschien reeds mijn ervaring en inzet voor de studenten, een kwalitatief (hoger) onderwijs en de UGent. Jongere generaties vraag ik het vertrouwen om samen de kaloten een poepje te laten ruiken.
Daarmee verwant, en opnieuw zeer kernachtig te beantwoorden: wat zijn uw persoonlijke actiepunten voor de verkiezingen?
Naast het algemene N-VA programma (met het Vlaams aanvullend relanceplan, hospitalisatieverzekering, een Vlaams (groen) energiebedrijf en maximale invulling van de eigen bevoegdheden) wil ik mij toeleggen op een hervorming van het secundair onderwijs en werk maken van een betere uitbouw van duurzame mobiliteit, en dan vooral daar waar alternatieven het meeste effect hebben: in de steden.
Wat is volgens u in het algemeen de inzet voor de verkiezingen? Dat de Vlaming eindelijk opstaat en de staat België een duidelijk (eind)signaal geeft?
De kiezer zal vooral moeten kiezen tussen enerzijds een Vlaamse regering die haar
beleidsruimte maximaal invult met investeringen in economie en mensen en zich daarvoor
(financieel) assertief opstelt tegenover het federale niveau, en anderzijds een Vlaamse
regering die vooral de federale niet in gevaar wil brengen en alweer een blanco cheque
uitschrijft om de federale regering nog maar eens respijt te geven het structurele tekort
en financieel wanbeleid aan te pakken.
Drempels overwinnen
Wat moet N-VA op Vlaams niveau uithalen, als haar voornaamste doel,
de Vlaamse onafhankelijkheid, slechts van bovenuit, vanaf het federale niveau te
bereiken is?
Vlaamse onafhankelijkheid is niet ons doel, maar ons middel om een
degelijk bestuur te kunnen leveren, net als een – verregaande –
staatshervorming er een is. N-VA is immers veelzijdiger dan dat: we
hebben in de Vlaamse regering reeds sterk kunnen wegen op het
inburgeringsbeleid en kregen veel lof over het toerismebeleid van Geert
Bourgeois. In de volgende Vlaamse regering willen we garant staan voor
een assertief Vlaams beleid, een hogere jobkorting voor de minst
verdienenden om de werkloosheidsval te lijf te gaan, een duurzaam
energiebedrijf, en nog zoveel meer. Stellen dat het ons enkel om de
onafhankelijkheid, laat staan vendelzwaaien te doen is, zou een grove
leugen zijn.
Uw partij heeft een behoorlijk elitair imago – voelt u zich daarin thuis?
Als “elitair” wil zeggen “doordacht, op argumenten gebaseerd en niet
zozeer naar de mond praten”, dan voel ik mij daar perfect bij. Zoals
daarnet gesteld over de onafhankelijkheid, is N-VA veel meer dan de
clichés die men ons maar al te graag toedicht.
Hoe pakt u het campagnevoeren aan? Zoekt u contact met de man in de
straat, uw potentiële kiezer? Moet u zichzelf daarbij verkopen, en hoe voelt u zich
daarbij?
Ik ben meer de man van het verdedigen van ideeën en meningen, zonder daarbij mezelf op de voorgrond te plaatsen. Nu moet het echter voor een groot stuk andersom, als je de brede massa die niet altijd sterk in politiek geïnteresseerd is, wil bereiken. Ik ga alleszins veel gebruik maken van het internet. Er is mijn website waar al
heel wat van mijn schrijfsels op staan, er is Facebook, en binnenkort lanceer ik een promotiefilmpje over een Gents-Vlaams thema waarvan ik verwacht dat het verspreid geraakt en ik bij redelijk wat mensen in de picture geraak. Ik plan ook nog een paar ludieke online zaken, maar dat is voor binnenkort.
Elke jonge politicus die niet geboren is uit de juiste schoot moet ergens onderaan de ladder beginnen.
De klassieke manier, met borden langs de weg, is vooral interessant voor mensen met wie ik nauwelijks nog contact heb. Huisbezoeken zitten ook nog in de pijplijn, maar daarvoor moet ik toch een zekere drempel zien te overwinnen. Op dat vlak is het jammer dat Vlaanderen niet is zoals de VS, waar het perfect normaal is als je opgebeld wordt voor een babbel
over politiek.
U hebt verdiensten in de jongerenwerking van N-VA en de studentenvertegenwoordiging, maar bent erg jong en hebt zo goed als geen echt politieke ervaring. Zal dit geen onoverkomelijke handicap blijken, eenmaal in het parlement tussen ervaren rotten?
Er zijn er die op jongere leeftijd zonder echt politieke ervaring in Kamer, senaat of schepencollege beland zijn, om andere redenen. Zelf heb ik al een aantal vragen opgesteld die Helga Stevens dan stelt in het Vlaams Parlement. Ik was ook actief en betrokken toen een belangrijk onderwijsdecreet (het financieringsdecreet) tot stand kwam. De ervaren rotten hebben deze titel ook maar verdiend door hard te werken.
Welke concrete ervaring neemt u mee uit die engagementen?
Uit andere engagementen neem ik enerzijds een deel dossierkennis mee, maar anderzijds ook
veel ervaring in het werken met mensen met soms sterk uiteenlopende ideeën.
Belangrijkste basiswaarden hieruit: luisteren, denken en handelen. In die volgorde.
Feestje!
Denkt u zich als exacte wetenschapper niet te zullen ergeren aan de
volkomen inexacte discipline die de politiek is?
Wilt u het parlement dan overlaten aan de juristen? (knipoogt)
Ik denk dat het belangrijk is dat er meer exacte en toegepaste wetenschappers in het
parlement terechtkomen die beschikken over een nuchtere, rationele visie, to the point,
en out of the box kunnen denken en aldus een tegengewicht bieden aan de juridisch
nauwkeurigen. Beiden moeten elkaar in evenwicht houden.
De kans om verkozen te worden is voor u zeer klein: wat is uw motivatie om op te komen?
Elke jonge politicus die niet geboren is uit de juiste schoot moet ergens onderaan de ladder beginnen. Met deze verkiezingen hoop ik dan ook hoger op die ladder te klimmen, en mijn partij en onze ideeën een
welverdiend duwtje in de rug te geven. Als je iets wil veranderen, mag je niet langs de zijlijn blijven staan, maar moet je er voluit voor gaan.
Ten slotte enkele lichtere vragen – in de hypothese dat de verkiezingen een groot
persoonlijk succes zouden zijn:
Waarop mag de kiezer u na vijf jaar als parlementariër afrekenen?
Inzet, absenteïsme en communicatie.
Liefst had ik de ministerportefeuille van ..., want dan zou ik ...
Wonen en mobiliteit om onze steden leefbaarder en aantrekkelijker te maken.
Als ik minister-president werd, dan ...
...gaf ik allereerst een ferm goed feestje!
Als pendant van bovenstaande vraagjes: wat pleit tegen u om u te verkiezen?
Ik wil, in tegenstelling tot mijn voorzitter, mijn doctoraat wél afwerken.
