Groot stuverdebat van GSR

Gefotografeerd door Bert Dobbelaere

Hoewel de GSR-foldertjes een idee geven van wat de kandidaten voor de Raad van Bestuur zeggen, zijn ze natuurlijk (in de meeste gevallen) door de kandidaten zelf geschreven. Daarom was het grote stuverdebat van de GSR een heel interessante bedoening voor studenten die graag eens een kritische vraag wilden stellen aan hun kandidaten, maar natuurlijk ook voor ramptoeristen die wilden lachen met de kandidaten die minder vlot uit de hoek kwamen.

Het debat kwam een beetje moeizaam op gang, met een makke voorstelling van elke kandidaat, een rondje dat voor de meeste mensen in het publiek waarschijnlijk vooral herhaling was. Gelukkig kwamen de stemmen daarna al snel los, zeker na enkele rake aanvallen van Thijs Verbeurgt aan het adres van Koen Hostyn. Toen die Erasmus-verblijven als niet-prioritair bestempelde, aangezien er volgens hem dringender sociale noden bestaan, repliceerde Verbeurgt dat zoiets volgens hem “zever van de bovenste plank is”. “Een Erasmusverblijf aan een goede universiteit is een ongelooflijke meerwaarde voor een student”.

Volgende punt op het programma: de deliberatiepunten. Jasper D’hooghe wil die terug invoeren en vooral de verschillende faculteiten onderling op elkaar afstemmen. Bart Bogaerts verklaarde de huidige regeling in orde te vinden, maar Hostyn diende hem serieus van antwoord door te wijzen op de problemen die zo’n versnipperde regeling met zich meebrengt voor minorstudenten. Zij volgen vakken in faculteit x, vanuit faculteit y en zo creëer je situaties waarbij de ene student met een 9/20 voor een vak gebuisd wordt, terwijl de andere geslaagd is. Hostyn vindt zoiets onaanvaardbaar en niemand kon hem daar overtuigend ongelijk in geven.

Nog enkele thema’s: de duurdere homes, institutionele code en de eventuele privatisering van de resto’s. Wie geïnteresseerd is om alles te horen, vindt hier (48 mb) de audiofile met het integrale debat op.

Voorlopig was dit de korte samenvatting: Verbeurgt maakte de sterkste beurt en charmeerde duidelijk de zaal, met dank aan een mix van dossierkennis, gerichte en kritische uitvallen naar andere kandidaten, maar hier en daar ook wat demagogie. Zo was zijn commentaar op de institutionele code, dat hij “gelooft in de kritische capaciteit van de studenten”, nogal paradoxaal tegenover zijn betoog over de macht van politieke verenigingen die achter sommige kandidaten staan. Toen een toeschouwer hem vroeg of zij dan niet kritisch genoeg waren om hun eigen keuzes te maken, antwoordde Verbeurgt ontwijkend en weinig overtuigend.

Naast Verbeurgt waren ook Geert Cleuren, Koen Hoornaert en Koen Hostyn duidelijk goed op dreef. Hoewel Hostyn bakken kritiek aangaande zijn politieke kleur (lid van COMAC) over zich heen kreeg, stond hij zijn mannetje en bleef hij duidelijk zijn boodschap verkondigen.

Koen Colpaert daarentegen, maakte een iets mindere indruk. Hoewel hij hier en daar goed scoorde, vooral bij het pareren van een aanval van Jasper D’hooge, was hij toch iets te weinig aanwezig in het debat. Ook Charles Van den Bossche maakte te vaak een afwezige indruk en gaf ook geen blijk van veel dossierkennis.

Grote verliezers van de avond waren zonder twijfel Jasper D’hooge en Bart Bogaerts, aan elkaar gewaagd voor de rode lantaarn. Bogaerts vooral omdat hij weigerde zijn politieke kleur toe te geven. Toen moderator Pieter Lesaffer aan iedereen vroeg om letterlijk kleur te bekennen, beweerde Boogaerts bij hoog en bij laag dat hij een politiek neutraal kandidaat is. Iets wat op bijzonder veel gelach in de zaal werd onthaald, aangezien hij reeds drie jaar lid is van het rechtse KVHV. Verder kon hij de kritiek van een toeschouwer, dat er te weinig over onderwijs en sociale voorzieningen in zijn programma zou staan, moeilijk pareren. Dat hij bij die debatten ook zeer afwezig bleef, versterkt enkel het vermoeden dat het hem allemaal niet zoveel uitmaakt. Het enige punt waarop hij enigszins kon scoren, was toen hij antwoordde op de kritiek dat Marie-Rose Morel zijn campagne op haar website aangeprezen had. Volgens hem werd hij ook vanuit CD&V gepromoot, en naar eigen zeggen beschouwde hij het als een compliment dat professionele politici zich uitspreken over zijn campagne.

D’hooge kwam vooral zeer zwak uit de hoek omdat hij een belabberd spreker is. Het merendeel van de tijd mompelde hij stilletjes richting andere kandidaten, zonder zich echt af te vragen of het publiek hem wel kon verstaan. De vele uitroepen “LUIDER” spraken alvast boekdelen, en toen het publiek riep dat hij Koen Colpaert moest laten uitspreken, restte hem niet veel meer dan deemoedig het hoofd te buigen en te hopen dat het debat snel voorbij zou zijn. Al kan de schade niet zo erg zijn, gezien de karige opkomst van een dikke 100 studenten. Aangezien de meeste daarvan nog achterban waren, zijn er waarschijnlijk niet meer dan een tiental stemmen verdeeld.

Als laatste: loser buiten categorie was zonder twijfel Willem van Tittelboom, die niet eens kwam opdagen. Thijs Verbeurgt, zijn buur, was dan ook heel snel om het naamkaartje van de Abraham onder de kandidaten om te draaien. De lijkenpikker.

De geluidsopname van de avond vind je hier, de filmpjes komen later online.